Home  Archief

WTC De Trappers Laarne
Ritverslagen 2005

Rit 1 : 6 maart 2005

Rit 1 : 47 km

Een stralende zon, maar toch temperaturen net onder het vriespunt. Onder deze omstandigheden was er 15 man bereid om de baan op te gaan, voor de eerste gezamelijke uitstap van het nieuwe wielerseizoen. Wie was er en wie niet? Andre B, Andre DW, Kristoff, Véronique, Roger, Rony, Freddy Vl, Willy, Noel, Martin, Elien, Dominique, Alain Ba, Pascal B en een nieuweling voor dit seizoen Pasclal P. Het is blijkbaar een voorwaard om bij ons te komen rijden dat er al een naamgenoot moet mee rijden. Na de twee Freddy's, de twee Alain's en de twee Andre's nu ook twee Pascals. Het zal je maar overkomen als verslaggever. Alain Bo was ook bij de start aanwezig maar stond er in burgerkledij. Die verkoos om de eerste rit over te slaan.
Nadat de voorzitter het spreekwoordelijke startschot had gegeven kon de bende op pad. Freddy Vl en Andre B regelden het tempo tijdens de eerste tientallen kilometers. Pas na een hele tijd kwam er wat animo met een paar tempo versnellingen. Zo viel de groep kompleet uit elkaar en werd duidelijk dat er nog een paar leden wat fysieke achterstand hebben. Pascal B kreeg het zelfs bijzonder lastig naarmate de kilometers vorderden. In zoverre dat er al wat gemor uit de groep opsteeg omdat het niet wat sneller mocht. Spijtig dat ik er zelf niet bij was om een correct oordeel te vellen maar als beiden partijen een beetje moeite doen komt het wel voor elkaar.
De spurt werd gereden komende langs het Steentje. Hier zal altijd onduidelijkheid heersen over waar nu eigenlijk die streep ligt. Voor de ene aan de poort van de fabriek, voor de andere aan de deur van het café. Zo is het natuurlijk moeilijk een winnaar aan te duiden. Dominque was de eerste aan de fabriek, terwijl Noel Kristoff klopte aan het café. Noel onderstreept hierdoor even de blakende vorm waarin hij momenteel zit.

Rit 2 : 13 maart 2005

Aan het lijstje van aanwezigen mogen we ten op zichte van vorige week 2 extra namen toevoegen, namelijk Luc en Alain Bo. Het eerste deel van de rit werd in een rustig tempo afgewerkt, zodat iedereen voldoende warmgedraaid was vooraleer de eerste schermutselingen begonnen. Het rustige deel verliep langs Heusden, Destelbergen, Oostakker en zo tot in Hijfte en Lochristi. Eenmaal daar kwam Martin samen met Alain Bo op kop en dankzij de rugwind schoot het tempo de hoogte in. Alhoewel het nooit harder dan 32 km/u ging.
In den Oudenbos, dienden we te stoppen voor een spoorweg overgang. Toen de slagbomen weer omhoog waren schoot Alain Bo er als een pijl vandoor. Elien pikte gezwind aan, evenals Roger en Alain Ba. De rest liet deze 4 maar eens uitwaaien. Even verderop, toen iedereen weer samen was, kwam onze wegkapitein Kristoff op het lumineuze idee om de Vogelzangstraat aan te doen. We passeerden daar toch vlak bij en een paar kilometers ontbraken nog om aan het vooropgestelde aantal te komen. Voor wie het niet weet, de Vogezangstraat is de laatste kasseistrook uit de Omloop Het Volk, 1300 m hobbelen over geen al te beste kasseien.
Gelukkig zat ook hier de wind in de rug. De eersten dokkerden tegen 38 per uur over de stenen, de anderen deden het wat kalmer aan. Die eersten waren Alain Ba, Noel, Kristoff en Alain Bo. De kasseiweg is hier niet zo breed en het beste traject loopt over de rug van de kasseien. Daar is geen plaats voor 4 man. Maximaal 2 man kan daar achter elkaar fietsen. De derde man komt al in het minder gunstig weggedeelde terecht. Tegen het einde van de strook werd bij deze 4 dan ook een schifting doorgevoerd naar 2 man. Namelijk degenen die eerste en tweede reden, respectievelijk Alain Bo en Kristoff.
Op het einde van de strook werd de schade opgemeten. Voor de meesten was dit figuurlijk want stuk per stuk, of per twee kwamen ze naar het einde gedokkerd. Voor Martin was het ook een beetje letterlijk, want door alle gedaver waren 2 spaken los gekomen. Gelukkig had hij een sleutel mee en kon hij zijn spaken terug aanspannen. Even voorbij deze hindernis dook reeds een nieuwe uitdaging op. Nu was het Luc die zich als eerste naar boven spurtte. Elien liet echter niet begaan en kwam als eerste boven, voor Luc. De twee Alain's volgden kort daarop. Ook Pascal P had zich bij de versnelling bergop even getoond.
De rit liep verder naar Uitbergen om in Schellebelle Aard de dijk op te rijden. Dominique, Noel en Alain Ba. zetten zich op kop, met de armen wijd open, in een poging om zo te verhinderen dat er iemand zou wegspringen. De wind zat nogal tegen en de goesting was er niet echt. Tot Alain Ba. zelf het spel in gang trok. Roger reageerde, evenals Kristoff, Noel, Alain Bo, Dominque,... Roger perste er nog eens een van zijn gekende versnellingen uit. Maar gelukkig is hij nog niet in de goeie vorm, waardoor de versnelling nog niet te drastisch was en hij snel moest inbinden. Na nog wat kopwisselingen was het de beurt aan Kristoff. Deze trok ook even door en toen waren er al heel wat minder die er nog aan bengelden. Alain Bo zette toen aan en toen deze stil viel schoot Rony als een raket naar voor. Resultaat : Ronny was eerst in Wetteren, voor Alain Bo. Dan een groepje met Kristoff, Dominique, Roger, Alain Ba en Noel. Dan nog een groepje en daarachter de laatste groep met degenen die aan het eind van hun latijn zaten.
Gesprint is er niet meer. Enkele vaststellingen : Pascal B maakte duidelijk progressie, dus zo verder doen is de boodschap. Luc kwam in zijn eerste rit goed voor de dag. Hopelijk komen binnenkort ook onze andere ontbrekende leden opdagen, zodat we eens op volle sterkte op pad kunnen.

Afstand : 54 km
Gemiddelde snelheid : 26,8 km/u

Rit 3 : 20 maart 2005

Voor deze rit ontbraken Alain Bo, Elien, Pascal P en Pascal B. Dit werd echter gecompenseerd door 3 gastrenners die deze rit meereden. Freddy Vl en Andre B hadden elk iemand meegebracht. Nieuwe leden? Dat zal de toekomst uitwijzen.
Over de rit kan ik zelf weinig vertellen, om de eenvoudige reden dat ik er zelf niet bij was. Mijn bronnen vertellen enkel dat er tussen Zottegem - St Lievens Houtem en Westrem zoals het de gewoonte is, goed werd doorgereden. Frans moest samen met een van de gestrenners de rol lossen en moet een afslag gemist hebben, waardoor we beiden kwijt waren. We zijn nog teruggekeerd om hen te zoeken, maar zonder resultaat.
De spurt was deze keer wel de moeite met alle goede mannen vooraan. Winnaar werd rasspurter Alain Ba, voor meneer TGV Rony en Kristoff was derde. Andre B had proffesioneel de poort dichtgehouden voor Noel waardoor deze er nooit goed kon uitkomen.

Afstand : 61 km
Gemiddelde snelheid : 29 km/u

Afstand : 69 km
Gemiddelde snelheid : 29,6 km/u

Deze keer waren de afwezigen Pascal B, Freddy Ve, Dominique en Alain Ba. Maar daarmee zijn we nog mey genoeg man (en vrouw) om regelementair altijd en overal de weg te mogen gebruiken. De rit begon met als kopmannen Andre B en Rony. We reden langs Beervelde, Lochristi en Zaffelare. Pas daar vonden ze het welletjes en werd de kop overgedragen aan twee anderen.
Onder impuls van Andre B zijn een paar van onze leden beginnen meerijden met een groepje dat Andre reeds kende. Dit gebeurt altijd op vrijdag en het moet gezegd dat onze mannen die daar meerijden duidelijk een groeiende vormkurve ten toon spreiden. Andre DW is een van die gabbers die daar meerijdt, evenals Noel. Andre DW is met momenten niet weg te branden uit de koppositie, terwijl Noel bij elke tempoversnelling er bij is.
De rit verliep de gehele tijd vrij rustig, alhoewel er stevig tempo werd onderhouden. Maar de uitvallen en aanvallen waren schaars. Slechts een keer zat het spel serieus op de wagen. Aanstoker was Andre B die bij het indraaien van de lange weg naar Mendonk het hazepad koos. Alain Bo wipte er achter. Zijn voorbeeld werd gevolgd door Noel, Kristoff en Rony. Freddy Vl probeerde evenals Roger maar zij kwamen te laat. Eenmaal deze 5 op kop werd er goed doorgefietst. Alain Bo schudde nog eens aan de boom maar Noel was direct attent. Ook Rony schoof mee en legde op zijn beurt de turbo eens aan. Iedereen moest passen bij zulke krachtontplooiing. De vijfkoplopers raakten helemaal versplinterd in enkelingen. De rest van de bende volgde kort erna.
Na deze uitspatting werd het weer rustig. Elien leverde kopwerk, ook Luc kwam eens op kop rijden. Naar het einde van de rit toe waren we per abuis in de Gentse Haven terecht gekomen. Gelukkig kende wegkapitein Kristoff daar goed de weg en hij leidde ons langs Volvo, Honda en Saab wagens weer op het goede spoor.
Doordat we van Oostakker kwamen werd eens gespurt langs de E17. Een lange rechte weg. We waren nog maar net opgedraaid of Martin stak de boel in gang. Toen achtte Willy zijn moment gekomen en trok fors door. Maar het was nog te ver. Toen kwamen de spurters naar voren. Er werd positie gekozen en op het goede moment barstte de strijd volop los. Kristoff spurtte rechts met Noel, op links trok Rony zich op gang met Alain Bo in zijn spoor. Het linker treintje liep het snelst (dankzij de ongelooflijke machtmens Rony). Rony werd eerste voor Alain, dan Kristoff en Noel. Vandaar was het nog even naar huis en hier toonden Pascal P en Frans zich bedrijvig in de hoop om als eerste aan de café te komen. Maar Martin en Rony hadden andere plannen, want zij passeren aan hun deur en de familie moet toch ook eens zien dat ze iets in huis hebben. Nog maar rit 4 en toch al 69 km gedaan.

Rit 5 : 3 april 2005

Onder een stralende zon, en onder massale belangstelling gingen de renners deze morgen van start. Oei, ik heb de verkeerde gebeurtenis voor ogen. Wat de Ronde allemaal niet in een mens z'n hoofd teweeg brengt. Niettemin was ook voor ons de zon heerlijk aan het schijnen. Rony kwam bij de start vragen of hij wegkapitein mocht zijn voor de rit. Hij kende deze namelijk van buiten. Geen probleem voor de traditionele wegkapiteins. Deze konden zo hun benen sparen na de inspanningen van de dag voordien.
Rony trok de groep van in totaal 13 leden op gang en is de gehele rit niet meer van kop af geweest. Er stond bij momenten nochtans een redelijk straffe wind. Iedereen reed wel eens een tijdje mee op kop maar na enige kilometers plaatste men zich terug in de groep, onder het nodige zuchten. Rony hield er daar vooraan een stevig tempo in. Zo stevig dat het bij niemand opkwam om ook maar een keer een versnelling te plaatsen. Naar het einde toe moest men zelfs al eens Rony intomen.
In Gijzenzele ontstond er dan eindelijk wat animo. Kristoff was de aanstoker. Roger reageerde evenals Freddy Ve. Beneden in Gontrode trok Alain Bo de registers eens open. Gelukkig voor hem gingen de slagbomen van de spoorweg net open toen hij kwam aangestormd zodat hij uit de greep van twee achtervolgers kon blijven. Boven in Gontrode hield hij in en daar kwamen Andre B en Kristoff bij hem. Die trokken nog eens goed door tot in Melle. Daarmee was de enige schermutseling afgelopen.
In Melle over de brug smolten we samen met een andere groep wielertoeristen, maar even verder splitsten onze wegen. Freddy verkoos hierbij (ongewild) om de anderen te volgen. De spurtzone naderde en het tempo werd onderhouden door Alain Bo. Eenmaal in de Mellestraat, waar de spurt definitief begint, sprong Andre B weg. Niemand reageerde in eerste instantie. Tot Pascal P zich op kop zette en het gat een stukje kleiner maakte. Toen probeerde Roger. De rasspurters hielden zich voorlopig stil. Tot Alain Bo. ook de sprong waagde. Noel en Kristoff haakten direct aan. Roger werd snel ter plaatse gelaten. Alain Bo. hield echter de benen stil. Daarvan profiteerde Kristoff om naar Andre B te springen. Maar ook Noel en Alain overbrugden de kloof. Een spurt met 4? In de laatste rechte lijn werd geaarzeld waardoor Rony nog bij het viertal kwam. Dan weten we al hoe laat het is. Alain trok de spurt aan. Had een kleine kloof, maar TGV Rony kwam net op stoom en snelde iedereen voorbij naar winst. Alain Bo was tweede en was zeer onder de indruk van de machtsontplooiing van Rony.
In het café wachtte ons nog een verrassing. Roger was daar met de nieuwe kledij. Iedereen kreeg een nieuw jasje. Volgende week eens een nieuwe foto maken.

Afstand : 70 km
Gemiddelde snelheid : 30 km/u

Rit 6 : 10 april 2005

Parijs - Roubaix. Na Vlaanderens mooiste zeker de klassieker die het meest tot de verbeelding spreekt. Binnen onze club hebben we ondertussen een stevige traditie opgebouwd om de rit die samenvalt met de helle klassieker van een hoog kassei gehalte te voorzien. Tijdens de briefing deze morgen kwam wegkapitein Kristoff met een briefje op de proppen met daarop 12 ! kasseistroken. In totaal 11,3 km kasseien. Met daarbij beruchte stroken zoals de Paddestraat, maar ook stukken uit de finale van de Omloop Het Volk.
Geen wonder dat er redelijk wat leden verkozen om eens niet mee te rijden. Maar er was ook een potentiele nieuwkomer. Een mens kan geen slechtere dag uitkiezen om eens te komen proeven. Met 14 man trokken we op pad. Na amper 1 km lag de eerste kassei al op ons te wachten. De Kasteeldreef in Laarne. Onmiddellijk trokken de twee Alains samen op pad om zo snel mogelijk de kasseistrook achter de rug te hebben. De opmerking van Alain Ba sprak boekdelen : " Nog slechts 11 stroken".
In het begin hadden we ook nog een lekke band voor Pascal B, de eerste van het seizoen. We mogen tot nu toe zeker niet klagen. De ene kasseistrook na de andere werd verorberd. De eerste serieuse test was de Lange Munte tussen Beerlegem en Scheldewindeke. We hadden gekozen om deze in de dalende zin af te haspelen. Bleek dat de wind ook nog eens in de rug zat zodat we met meer dan 40 per uur over de stenen vlogen. Op het einde perste André B nog eens een versnelling uit zijn benen, waarbij we 52 per uur haalden. Enkel Kristoff en Alain Bo zaten nog in het wiel. Roger, Alain Ba en Noel hadden net de rol moeten lossen.
Na deze lange strook, was er niet veel beterschap te verwachten. De volgende serie was namelijk de combinatie "Lippenhovestraat - Paddestraat". Alain Ba en Andre B domineerden op de Lippenhovestraat. Alain Ba nam ook het begin van de Paddesraat voor zijn rekening. Toen profiteerde Alain Bo van het smalle betonstrookje om sneller vooruit te gaan. Kristoff volgde zijn voorbeeld, maar nam de nodige meters afstand in acht achter Alain Bo. Alain Bo was namelijk niet te stuurvaardig op de smalle strook en kon moeilijk een strakke lijn houden. In het stuk naar beneden kwamen de twee koplopers in een groepje ander toeristen terecht. Die moesten dan ook nog een links en wij rechts, zodat het geharrewar kompleet was en ze bijna volledig stil stond. Eenmaal terug vrij, trokken beiden zich nog eens op gang voor het laatste stukje. Hierbij toonde Kristoff zich net iets sterker dan Alain Bo. De eerste achtervolgers waren alweer dezelfden. Noel, Andre B en Alain Ba. Dit zijn duidelijk onze kassei-stoempers. Onze gast deed het ondertussen ook niet slecht maar begon toch de eerste tekenen van vermoeidheid te tonen. Tussen de stroken kassei werd er opvallend rustig gereden, wat niemand erg vond. Zo kon iedereen voldoende recupereren voor de volgende strook.
Wat reste aan kassei was nog wel veel in aantal stroken maar de grote brokken hadden we wel gehad. Bij elke "secteur pavée" was het hetzelfde liedje. Tempo de hoogte in, dokkeren tot de laatste steen gepasseerd was en wachten op de rest. De laatste stroken zijn traditioneel ook de stroken waar men zich nog eens wil tonen. De Berringstraat was maar flauw. Slechts een iemand was gek genoeg om over de kasseien te rijden, de rest nam de asfaltstrook. Die iemand? Alain Bo. Zot zijn doet geen zeer zegt men dan. De twee laatste stroken is de combinatie "Steenbeekstraat" - "Krimineelstraat" in Kalken. Alain Bo gaf het tempo aan op de eerste strook met de 5 kasseimannen in zijn zog. Op de Krimineelstraat werd de snelheid nog wat op getrokken en kwam Kristoff, met Alain Bo in zijn wiel als eerste door.
En Rony dan? Na zijn knappe prestatie van vorige week, toch wel iemand om in de gaten te houden. Die heeft de gehele dag zich niet veel van de kasseien aangetrokken en alles op eigen tempo afgewerkt. En heeft ook als sluitstuk achteraan de nodige handen geholpen om te voorkomen dat iemand moest lossen. Op een gegeven moment zaten Willy en Andre DW vooraan zodanig het tempo te regelen dat we achteraan met 3 man elk iemand hadden om een handje te helpen.
Er werd natuurlijk ook gespurt. Alain Bo dacht om de spurt te ontlopen en ging van ver aan de haal. De spurters lieten echter niet gebeuren, en een vijftal viel hem terug op de nek. Andre B. zette van ver aan. Kristoff zat in zijn wiel, met daarachter Roger. Ook Noel en Rony streden mee. Kristoff wachtte het moment af tot Andre stil viel om onweerstaanbaar over te nemen en te winnen voor Roger. Rony werd nog derde.
Toen we aankwamen in het café en de frisse Kriek onze kelen smeerde, bleek onze gast toch wel tevreden over de tocht. Ondanks het afzien, de vele kilometers kassei en de toch ook wel grote totale rit afstand. En hij niet alleen. Iedereen moe maar voldaan. Zo wist iedereen nog eens hoe de echte helden het deze namiddag moeten gevoeld hebben.

Afstand : 81 km
Gemiddelde snelheid : 26,7 km/u

Rit 7 : 17 april 2005

Volgens het rittenschema zou dit een zeer kronkelende rit worden. Heel veel heen en weer gerij, waarbij we telkens net niet op de zelfde plaatsen passeerden. Gezien we de streek tussen Oosterzele en Gavere kris-kras doorkruisten, moest er ook vrij veel geklauterd worden.
Aangename vaststelling deze morgen was dat Erwin, onze gastrenner van vorige week terug op post was en blijkbaar de smaak goed te pakken heeft. Een nieuw lid? Hopelijk wel. Verder waren al onze dubbele namen op het appel, aangevuld met de meeste ouwe trouwe leden. Alleen Rony ontbrak, vanwege een plachtige communie. De eerste rit die hij mankeert sinds hij bij ons aangesloten is. Zo langzaam aan begint de kop van het klassement uit te dunnen.
Alain Ba heeft vandaag zowat de volledige rit op kop gereden, bijgestaan door afwisselend andere leden. Een van onze leden heeft een vuilbak van heel dichtbij gezien bij een uitwijk maneuvre. Er volgde een harde slag, gelukkig was er niets aan de hand. Behalve de hand van de betrokkene. Freddy Vl. had een fiets van een vriend geleend, kwestie van ook eens het genot te voelen van met een "echte" koersmachine te rijden. Het is hem blijkbaar heel erg bevallen. Benieuwd hoe lang het zal duren voor hij zijn "oud" paard zal omruilen voor een high tech raspaard. Hij was in ieder geval erg onder de indruk en reed inderdaad ook ineens veel beter dan de voorbije weken.
In Gavere werden voor de eerste keer alle registers opengetrokken voor de bestorming van de helling aldaar. Noel en Roger gingen geweldig tekeer. Ook Freddy was er bij. Boven draaiden Kristoff en Alain Bo nog eens de gashendel open en lieten de anderen op die manier achter. In Dikkelvenne deden we het nog eens dunnetjes over (de bestorming van de helling) alhoewel het enthousiasme al wat minder was. Hier liet Pascal P zich ook eens zien. Hij kan zich stilaan meer en meer in de debatten tonen.
Volgende wapenfeit : de weg van St Lievens Houtem naar Westrem. Een klassiek stuk om eens voluit door de gaan. De inleiding werd gegeven door Alain Bo op de helling naar Bavegem. Freddy Vl kroop in het wiel en hield dat uit alle macht vast. Allez, niet letterlijk want anders zouden er ongelukken gebeuren. Normaal wordt er boven de helling ingehouden tot de anderen terug bij zijn. Nu besloten beiden om door te gaan. Iets te fors, want Alain Bo zat plots alleen. Freddy Vl werd bijgebeend door Erwin die met hun beiden een poging op zetten om gezamelijk de kloof terug te dichten. Ondertussen was men achteraan ook niet stil blijven zitten. Andre B., Noel, Kristoff, Roger en Alain Ba begonnen op hun beurt ook aan de achtervolging. Ze kwamen nog bij Erwin en Freddy maar Alain Bo was te ver weg om hem nog bij te halen. Nochtans werd er in de groep een pak sneller gereden dan bij de enkeling vooraan. Maar te laat is te laat.
Tot slot de spurt. Een open duel gezien Rony afwezig was. Wie zou het worden? Roger sprong van ver weg en had snel een mooi gaatje. De anderen twijfelden en keken naar elkaar. Wie zou zich opofferen? Andre B. besloot om het offer te brengen en bracht Alain Ba, Kristoff, Noel, Alain Bo en Freddy in een zetel tot in het wiel van Roger. Kristoff zette als eerste aan. Noel had even meer tijd nodig om de grote molen in gang te trekken, Alain Bo reageerde wel attent en plakte zich in het wiel van Kristoff. Eenmaal de streep genoeg genaderd kroop Alain Bo uit het wiel van Kristoff, kwam langszij en won met een half wiel.

Afstand : 82 km
Gemiddelde snelheid : 27,2 km/u

Rit 8 : 24 april 2005

Een rit naar Ninove en terug. Voor de de mannen (en vrouwen) met iets minder terrein kennis een simpel ritje. Maar dat is het helemaal niet. Vooraleer in Ninove te geraken en op de weg terug liggen een heel pak heuveltjes en hier en daar ook een stevige helling. Voor de start mochten we al met vreugde vernemen dat Erwin zich bij ons aansluit. Dat brengt ons leden aantal op 21.
Gezien het onverwacht bijzonder goed weer was, had onze fotograaf zijn fototoestel mee om een groepsfoto te maken van de aanwezige leden. Eindelijk zit iedereen nu ook in de volledige nieuwe outfit (op onze nieuwelingen na), zodat we van dat, ondertussen uit de mode, roze af zijn.
Rony, Roger en Elien hadden er duidelijk zin in en legden er van in den beginne serieus de pees op. Het was al onmiddellijk alle hens aan dek. Toen de eerste hellingen er aan kwamen werd er gelukkig al snel overgeschakeld op het traditionele groepjes vorming. De mannen met goede benen vooraan, de rest in een peleton er achter. Naar gelang de lastigheidsgraad van de helling was het verschil tussen beide groepjes groot of klein. Het maakte het wel niet zo eenvoudig voor de minder getrainde onder ons, gezien deze weinig tijd kregen om te rusten.
Ongelukkig voor Pascal B, gelukkig voor de anderen, had hij vandaag af te rekenen met twee lekke banden. De eerste keer in Outer. Onze wegkapitein maakte van de gelegenheid gebruik om de fout die hij gemaakt had in het parcours recht te zetten. Het foutje was te wijten aan Kristoff, die net op dat moment eens belde om te horen hoe het ging. Hierdoor lette onze wegkapitein even niet op, miste de juiste afslag en kwam zo op het zelfde punt uit. Gelukkig reed Pascal B toen lek, zodat de situatie kon recht gezet worden. Kristoff was er vandaag niet bij want hij had een volgbewijs voor LBL.
Elien, Roger, Freddy Ve en Noel waren ontembaar op de hellingen. Rony, Andre B en Dominique waren het slot op de deur achteraan in de groep om nu en dan een duwtje uit te delen. Pascal P en Erwin, onze nieuwe mannen voor 2005 trekken zich behoorlijk uit de slag in al dat geweld. Op de terugweg in Oosterzele, net over de top van de Betsberg, zaten we niet ver achter een collega groep wielertoeristen uit Oostakker. Plots groot tumult bij die mannen. Een valpartij zo bleek. Toen we behoedzaam voorbij reden zat 1 man op handen en knieen. Hij bloedde verschrikkelijk in het aangezicht. We zagen hem nog net een paar tanden uitspuwen. Een spoedig herstel, beste man. Hopelijk valt het allemaal wat mee.
Iedereen was er toch even van onder de indruk. Maar niet voor lang. We zaten al in de afdaling en daar scheurde Rony al weg. De rest trok zich ook op gang. De groep viel alweer in twee stukken. In Gontrode sleurde Rony ons naar boven. Hij had een beetje haast want moest om half twaalf thuis zijn. Alain Bo had zich tot dan toe nog helemaal niet geroerd. Net voor de top sprong hij weg vanuit het wiel van Rony en reed solo naar Melle.
Alain Bo wachtte daar op de anderen. Rony niet en reed met toestemming van de anderen door naar huis. Even over Melle brug moest de voorzitter een paar mannen tot de orde roepen. Letterlijk dan. Ondanks de afspraak gemaakt tijdens de laatste vergadering reden 4 man van de groep weg om gunstig aan de spurt te beginnen. Na wat geroep bleken de leiders doof en vloog onze voorzitter hen achterna, waarna hij in niet mis te verstane bewoordingen hen tot de orde riep. De 4 daders sloegen direct mea culpa.
Voor de spurt had uiteindelijk niemand veel zin. Dominique versnelde als eerste en kreeg Elien en Freddy Ve mee. De andere sprinters volgden in hun spoor. Na Dominique wou niemand het tempo regelen. Alain Bo deed dit dan maar. Tot dicht voor de streep bleef iedereen netjes zitten. Noel zette als eerste aan, bijna gelijktijdig met Alain Bo. Noel koos om rechts voorbij te gaan, kwam ook voorbij Alain, maar schoot toen uit zijn pedaal. Hierdoor viel hij terug, zwenkte naar links, hinderde Freddy Vl, die op zijn beurt Freddy Ve. coupeerde. Zo lag de weg open voor Alain om als eerste over de meet te bollen. Na de aankomst zaten de twee Freddy's elkaar te verwijten dat ze elkaar gehinderd hadden. Terwijl ze er eigenlijk allebei niet veel aan konden doen.

Afstand : 74 km
Gemiddelde snelheid : 28,2 km/u

Rit 9 : 1 mei 2005

1 mei is de dag van de eerste communies in dit Vlaanderen land. Dat was duidelijk te merken gezien er zomaar even 4 van onze leden hierdoor verhinderd waren om hun wekelijkse tocht af te werken. Komt daarbij het heerlijke zomer weer, zodat uiteindelijk 13 leden aan de start stonden
Vooraleer over deze rit verslag uit te brengen, toch even vertellen dat op vrijdag 29 april drie leden hebben deelgenomen aan de wielertoeristen koers in Laarne. De kleuren van de club werden uitstekend verdedigd. In de kopgroep van 8 hadden we 2 vertegenwoordigers, terwijl nummer 3 in het peleton alle organisatie en ontsnappingen neutraliseerde. Spijtig genoeg zat winst er niet in. In de laatste ronde probeerde elk van onze 2 mannen een ontsnappingspoging. Die werd telkens teniet gedaan. Resultaat was een derde en zevende plaats. Niet slecht voor een tweederangsclubje.
Het parcours van deze 9de rit was er eentje zoals de vorige week. Veel op en neer zonder echte hellingen met naam. Het zorgde wel voor de nodige discussie. De ene vond dat er al snel genoeg werd gereden, de andere dacht van niet. Toeval of niet maar de man die het felst het kamp verdedigde van dat het te traag zou gaan, was wel degene die in Grotenberge (de enige helling met naam) in de problemen kwam. Het hart om snel te rijden is er nog, maar de power in de benen is blijkbaar afgenomen. Toch even in eigen boezem kijken en eerlijk kiezen in welk kamp je thuis hoort.
Door al dat gepraat op de fiets had Pascal P zich ondertussen verslikt in een vlieg. Na het nodige gekuch en gespuw was het ergste voorbij. In de kop van de klassering is ondertussen een verdere uitdunning van de kopgroep gebeurd. Nog 4 personen (Véronique, Roger, Andre DW en Noel) blijven over die tot nu toe alle ritten hebben gereden.
De spurt vond plaats in de Mellestraat, onze favoriete aankomst. Roger ontbond onmiddellijk zijn duivels bij het indraaien van de Mellestraat. Het fietste snel een heel eind voor de groep uit, zodat de spurters al een beetje zenuwachtig begonnen te worden. Wie zou er in godsnaam zich willen opofferen om de kloof te dichten. Gelukkig voor hen besloot Martin om het tempo serieus de hoogte in te jagen. Na een tijdje nam TGV Rony de rol over zodat Roger gevat kon worden. Net voor het ingaan van de laatste rechte lijn probeerde Alain Ba de rest met een verrassingsuitval de rest te verschalken. Kristoff zat echter direct in zijn wiel. Ter hoogte van de Termstraat zette Kristoff zijn rush naar de meet in. Gezien hij nog geen pijlen verschoten had in de zenuwachtige aanloop, kon niemand reageren en won zo de spurt.
Gezien het heerlijke warme weer smaakten de frisse kriekjes (of hoegaardens) als nooit tevoren.

Afstand : 78 km
Gemiddelde snelheid : 28 km/u

Rit 10 : 8 mei 2005

We vertrokken onder een stralende zon, die probeerde om de koude weg te branden. Maar die werd echter al na een half uurtje door dreigende regenwolken overschaduwd. Geen zon meer, dus bleef het ook bitter koud. Degenen die voor een thermovest hadden gekozen en de lange broek of beenstukken, konden enkel medelijden hebben met deze die de blote benen en gewone truitjes hadden verkozen. Gelukkig bleef het de gehele rit droog op een eenzaam hagelbuitje na.
Het was naar Holland dat we vandaag reden. De wind stond schuin van voor in het heen rijden en wie gehoopt had dat hij schuin van achter zou zitten bij het terugkeren kwam bedrogen uit. De wind zat namelijk terug.... schuin van voren. Maar dan wel de andere kant. De weg naar Nederland is biljart vlak, wat gegarandeerd een hogere gemiddelde snelheid oplevert. Zelfs de tegenwind kon hier weinig aan verhelpen. Kopmannen, of beter gezegd windbrekers van dienst waren Alain Ba, Noel, Dominique (ook nog eens onze gids door de streek), Rony, Andre DW en Andre B.
Tot in Nederland werd er opvallend rustig gereden. Enkel een onstuitbare opwelling om hard te rijden van Rony, Dominique en Alain Ba, na het oversteken van de express weg, is het vermelden waard. Eens in Nederland werd er dan ook niet getalmd om de snelheid de hoogte in te jagen. Rony zette de boel in gang. Hij kreeg direct Roger, Alain Ba, Alain Bo, Noel, Andre B en Kristoff mee in zijn spoor. Alain Bo nam over (volgens Rony net op de zelfde plaats als vorig jaar) en enkel Kristoff, Andre B en Alain Ba waren nog mee. Toen Kristoff op kop kwam, versnelde deze nog een beetje maar niemand moest passen.
Toen Kristoff zijn inspanning staakte, waren er nog ettelijke kilometers lekker lopende Hollandse wegen die op ons wachtten, maar geen van de vier wou echt doorzetten. De achtervolgers wilden ze echter ook niet laten terugkomen. Rony was ondertussen op kruissnelheid en die kan verdomd hard rijden. Alain Ba offerde zich dan maar op om de zaak weer in gang te zetten, vooraleer Rony aansluiting kon vinden. De andere Alain nam over en zette daarbij de snelheidsmeter nog een paar kilometer hoger. Met het einde in zicht kromde Kristoff nog eens de rug en dikte er nog wat kilometers per uur bij. En helemaal op het eind toonde Andre B dat ook hij snel kan rijden. Tegen ergens vooraan in de vijftig passeerden deze 4 de traditionele wachtplaats. Daar werd gewacht op de anderen die alleen of per twee de eersten kwamen vervoegen. Roger profiteerde om even snel een sigaret te roken. Hij zal het ook nooit af leren. Erwin, als nieuweling, was behoorlijk onder de indruk van al dat geweld, maar had zich goed kunnen handhaven. Pascal B en Veronique waren de hekkensluiters. Ze werden op sleeptouw genomen door Dominique.
De terug weg verliep even rustig als het doorgaan. Behalve dat Erwin zich in een bocht een tikkeltje te veel legde. Tot op de grond namelijk. Hij was net iets te enthousiast aan het vertellen en wijzen over een goed restaurantje dat we net passeerden. Rest ons nog de spurt. Dat is een verhaal op zich.
Andre B stelde voor om te sprinten in de Bredestraat in Beervelde. Dat is een kaarsrechte baan, met volgens hem een aankomststreep. Nadat iedereen op de hoogte was over dit feit was het enkel afwachten wanneer het spel zou beginnen. In de onmiddellijke nabijheid van de Bredestraat ligt eerst nog de brug over de E17. Alain Ba profiteerde van de afzink om er van onder te muizen. Er ontstand snel een groot gat. Wie gaat dit dicht rijden? Getwijfel en getalm bij de achtervolgers. Andre B offert zich op en dicht de kloof met Kristoff en Noel in zijn zog. "Daar, aan die paal is de meet !" roept Andre. Kristoff passeert er als eerste, maar ziet geen streep. Noel ziet er ook geen. Beiden besluiten dan maar dat het aan de volgende paal moet zijn. Ook daar geen streep. Noel passeert nu als eerste de paal. Andre B laat zich ondertussen uitbollen want we zijn de streep gepasseerd. Navraag bij iedereen aan idereen : "Hebde gij die streep gezien?" Alleen Andre B had de denkbeeldige streep gezien. Wie had er nu gewonnen? Kristoff of Noel? Er zal eens iemand een streep moeten schilderen, zodat bij een volgende rit langs daar men het duel kan over doen. De discussie, opmerkingen en de commentaren duurden voort tot in het cafe.
Het zijn van die kleine dingen die het rijden in groep, onder een bende vrienden, aangenaam maken. De eer om de beste te zijn telt mee, maar het plezier is nog belangrijker.

Afstand : 85 km
Gemiddelde snelheid : 29,8 km/u

Rit 11 : 15 mei 2005

Zondag hebben we een mooie rit gehad met 14 deelnemers. Alain Baert, Freddy Vl, Freddy Verh, Rony, Martin, Roger, JP, Erwin, Noël, Dominique, André DW, Véronique, Mathyas ( een mogelijk nieuw lid ) en Kristoff. Een mooi groepje om onder een stralende zon maar toch een iet wat fris weertje te vertrekken.
Eerste molshoop was de kuitenbijter met kassei in Baaigem waar onze vriend Erwin voor de tweede maal zijn drinkbus verloor. 3de keer is trakteren luidt de afspraak. Vandaar zijn we langs Gavere, Asper naar Zingem gereden waar we de Scheldedijk genomen hebben richting Eine.
Natuurlijk is deze dijk net een rode vod voor een stier. Nog maar net opgedraaid en Freddy Verh stak het vuur al aan de lont. Al snel kregen we 4 leiders met Noël, Roger, Kristoff en onze nieuwe makker. Aanstoker Freddy had moeten passen en voelt blijkbaar dat hij toch een beetje zal moeten bijtrainen.
In Eine hebben we dan terug alles laten samenlopen om onze weg verder te zetten via St-Blasius-Boekel langs Munkzwalm richting Roborst. Op dit golvend en lastig stuk parcours kon Andre DW zijn goeie benen niet verbergen en moest hij regelmatig tot de orde geroepen worden om het iets rustiger aan te doen. Hoe tijden kunnen veranderen, want twee seizoenen geleden dacht Andre aan stoppen.
Vanuit Roborst heeft wegkapitein Kristoff dan eens een nieuw traject uitgeprobeerd langs mooie landwegjes om zo via Strijpen, Velzeke, Balegem en Oosterzele naar de Kasseien langs de E40 in Wetteren te fietsen. Daar hebben diegenen nog kruit in de benen hadden zich nog eens laten gaan om zo via Kwatrecht en Wetteren naar onze sprintplaats in de Mellestraat te rijden.
Nog maar net ingedraaid en 3 mannen kozen het hazenpad ( Alain Ba, Noël en Freddy Verh). Al snel hadden ze een flinke kloof geslagen. Kristoff zat een beetje te rekenen op Rony en Martin om het gat toe te rijden, maar die hadden blijkbaar weinig goesting. Dan is Kristoff maar zelf in 1 ruk naar de koplopers gereden. Er op en erover, in ware Merckx stijl, enkel Alain Baert die zijn wagonnetje nog aanpikte. Toen Alain op ongeveer 1 km van de aankomst nog eens overpakte keek Kristoff eens achterom en zag dat Noël alles op alles zette om terug te komen. Het sein om nog eens te demarreren en solo naar de streep te fietsen. Het moet een lastige aankomst geweest zijn (wind op kop!!) want het was 1 per 1 dat iedereen over de meet kwam. Uitslag: Kristoff, Alain, Noël.
Heel eigenaardig : exact zelfde aantal kilometer en zelfde gemiddelde snelheid als vorige week. Toch niet vergeten om het tellertje te resetten?

Afstand : 85 km
Gemiddelde snelheid : 29,8 km/u

Rit 12 : 22 mei 2005

Dankzij het grotere leden bestand, waren we deze morgen toch weer met 15. Net genoeg om reglementair van de gewone weg gebruik te mogen maken. Voor Jean-Pierre was het zijn laatste rit vooraleer hij onder het mes gaat voor een operatie wegens tennis-elleboog. Hij wou dit duidelijk gepast tonen door al eens in zijn gekende stijl het vuur aan de lont te steken, om dan in even gekende stijl bij een van de gelosten te zijn als het er echt hard aan toe gaat.
De rit leidde ons in een bocht rond Aalst, waarbij het verste punt de abdij van Affligem was. Toen we voorbijreden was men daar de klokken ongelooflijk hard aan het luiden. We dachten eerst dat het speciaal voor ons was, maar het bleek slechts de traditionele aankondiging van de zondagsmis te zijn.
Op de heen weg werden we in Schoonaarde verrast door een politiecontrole. Die hielden alle wagens tegen. Er werd al snel geroepen dat men maar best zijn producten overboord kon kijlen. Een van de agenten speelde het spelletje mee en zei dat het inderdaad dopingcontrole was. Maar van de andere agenten mochten we gewoon door. Zoals steeds werd er naar aanleiding hiervan druk gespeculeerd over de bidon van Willy. Of beter gezegd, de inhoud van die bidon. Het blijft een feit dat telkens als hij hier van drinkt hij 5 seconden later van ons wegsnelt.
De wind zat nogal behoorlijk tegen, zodat wegkapitein Kristoff en Alain Ba die mee kopman speelde het vooraan niet onder de markt hadden. Gezien het nogal een moeilijk traject is, kon Kristoff zich ook niet echt permiteren om achteraan post te vatten. Elien reed de gehele tijd in tweede stelling en was heel aandachtig om bij de minste schermutseling mee te zijn.
In Ede reed Willy lek. Er zat blijkbaar iets in de buitenband. En dan kwam weer zo een knap staaltje humor naar boven. Wat zit er nu eigenlijk in die buitenband? Kristoff was aan het proberen om het ding er uit te krijgen. Een steentje, een stukje glas,.... Opeens zegt Kristoff : "Moet je nu weten wat het is? Het is de punt van een injectienaald. Willy, de volgende keer de punt in uw bil steken in plaats van in uw achterband." Algemene hilariteit.
Naar het einde toe kregen we nog eens de aloude tweestrijd tussen Jean-Pierre en Willy. Jean-Pierre zette nu en dan eens aan en telkens reageerde Willy op deze uitval. Zo ook in Oordegem, maar toen gooide ook Elien een bommetje en kreeg Andre DW mee. Gezien Elien serieuse vorderingen heeft gemaakt de voorbije weken (kan moeilijk anders gezien ze koerst bij de Dames Junioren en daar ondertussen al een paar ereplaatsen verzamelde) mochten we deze vogel niet te ver laten vliegen. Daarmee zat het spel helemaal op de wagen. Rony zette zijn Turbo aan en enkel Alain Bo en Andre B waren in eerste instantie mee. Kristoff zwoegde achter hen om een paar mannen er terug bij te krijgen. Toen we bijna in Wetteren waren was onze snelheid met de 50 aan het flirten.
We moesten over Wetteren brug, dus nog een klassieker. Het terrein van Freddy Vl en Elien. Beiden vochten een robbertje onder elkaar uit, nipt gewonnen door Freddy. Op naar de spurt. Alain Ba bepaalde het tempo in de laatste kilometers. Door de wind mee waren we met nog redelijk wat volk bijeen. Te veel vond Alain Bo die kort voor de laatste bocht aanzette. Kristoff en Rony schoven gezwind mee. De rest moest even een gat laten, dat ze niet meer dicht kregen. Alain Bo zat van te ver op kop. Rony legde nog even zijn Turbo aan, maar het was Kristoff die als eerste over de streep kwam. 1 Kristoff, 2 Rony en 3 Alain Bo.

Afstand : 78 km
Gemiddelde snelheid : 29,1 km/u

Rit 13 : 29 mei 2005

Slechts weinig leden voelden zich geroepen om de eerste "bergrit" mee te maken. Op het menu stonden de Ladeuze en de Wolvenberg. Maar er waren heel wat geldige redenen voor de afwezigheden. In ieder geval is de stand een heel levendige materie geworden. De kop worden stilaan meer en meer uitgedund. En wie prijkt er bovenaan? Véronique. Niet meer dan dubbel en dik verdiend, de regelmaat zelve tussen het ontstuimige mannen geweld.
We hebben wel geen officieel bergklassement, maar zo terzijde wordt wel bijgehouden wie de beste klimmers zijn. Deze mannen mochten natuurlijk niet op het appel ontbreken. Roger was van bij de start met niets anders dan de bergen bezig. Hij vertelde dat hij het meeste schrik had van Alain Bo om hem de bestrijden in deze discipline. Alhoewel je toch zeker Kristoff nooit mag over het hoofd zien.
De aanloop verliet zeer vlot, waarbij het opviel dat het nieuwe systeem dat we hanteren om de koptrekkers in de goede richting te loodsen bijzonder goed werkt. Onze wegkapitein beschikt over een fluitje dat dienst doet om iedereen (onszelf en de andere weggebruikers) te verwittigen bij gevaar. Nu hebben we daar iets extra aan toegevoegd. 1 keer fluiten is naar links, 2 keer fluiten is naar rechts. De mannen vooraan steken de arm op en wijzen in de goede richting ter bevestiging. Deze manier neemt een pak stress weg bij de wegkapitein. Hierdoor kan hij al eens verderop in de groep vertoeven , zonder de nood om zijn keel schor te schreeuwen.
We passeerden aan het huis van Peter Van Petegem. Iets daar voorbij reed Alain Bo lek. Net toen we goed op dreef waren in de beklimming naar café "Trap op". Na de herstelling werd de beklimming verder gezet. Even later was de Ladeuze aan de beurt. Roger ging er met een verschroeiende demarrage van door. Alain Bo probeerde aan te pikken maar verslikte zich in deze inspanning. Op het vals plat viel Roger wat stil en recupereerde Alain, maar het was te laat. Roger had zijn eerste bergprijs beet.
Direct daarna op weg naar de Wolvenberg. Deze keer bepaalde Kristoff het tempo. Terug een demarrage van Roger op het steilste stuk. Deze keer met minder power, maar nog steeds genoeg om een gat te slaan. Kristoff versnelde lichtjes om het gat zo klein mogelijk te houden. Op het vals plat nam Alain Bo over, maar het was Kristoff die met een krachtige versnelling tot bij Roger wipte. Wie het officieuse bergpunt krijgt is evenwel niet duidelijk, want waar is de top van deze berg?
Nog zo een officieus klassement is dat van "De verloren drinkbus". Wie 3 keer zijn drinkbus verliest heeft een rondje aan zijn been. Vandaag plaatste Andre B een puntje achter zijn naam. Erwin zit momenteel op 2 streepjes achter zijn naam en zit zo het dichtst bij het rondje.
In het terugrijden werd het kopwerk van Alain Ba en Rony overgenomen door Andre DW en Erwin. Met Willy die zich regelmatig bij een hellingske in koppositie maneuvreerde. De sprint kwam ondertussen zeer snel dichterbij. We waren nog maar net de Mellestraat in, of Alain Bo sprong weg, met Kristoff in zijn wiel. Beiden keken even naar elkaar, zagen dat het goed was en gaven volop door. Beiden waren overtuigd dat het gat gemaakt was, maar dat was zonder Roger gerekend. Deze schudde nog eens een forse versnelling uit zijn benen en kwam aansluiten. Jammer genoeg voor de eersten, zat zowat de halve groep in zijn wiel. Ook Freddy Ve, Alain Ba, Andre B en Rony waren mee naar de kop gebracht. Bij de samensmelting viel het stil. Alain Ba achtte zijn moment gekomen en versnelde. Getwijfel achter hem. Iedereen zat een beetje naar Alain Bo te kijken maar die hield zijn benen stil. Kristoff en Rony zetten dan toch maar de achtervolging in. Beiden kwamen bij Alain Ba zodat de spurt tussen hun gedrieen zou beslecht worden. Rony en Alain Ba speelden het handig en zetten Kristoff in de hoek. Tegen dat Kristoff zich uit de moeilijke sitiuatie had gewriemeld was Rony al op topsnelheid, zodat hij deze spurt op zijn naam kon schrijven. 1.Rony, 2 Kristoff, 3 Alain Ba.

Afstand : 85 km
Gemiddelde snelheid : 28,2 km/u

Rit 14 : 5 juni 2005

14 man op post of beter gezegd 2 dames en 12 heren : Elien, Véronique, André en André, Alain Ba, Roger(die was trouwens met zijn MTB voor de regen die we niet gehad hebben), Willy, Rony, Martin, Freddy Ve en Freddy Vl.(met een prachtige nieuwe bolide volledig uit carbon), Dominique, Erwin en Kristoff. Onder en zeer dreigende wolkenhemel gestart om 8.30. Maar op enkele druppels na gelukkig geen regen gehad!
Om te beginnen toch een leuk voorvalletje aanhalen, net vertrokken reed Kristoff met Alain Baert op kop richting watertoren, wie komt de groep net voor Hoogewijs voorbijgeschoten, Willy. Onmiddellijk 30 m voor. Aan de splitsing richting kapel vraagt Willy of het rechtdoor is. Alain en Kristoff in koor "ja", Willy rechtuit en wij sloegen natuurlijk de Kappellestraat in. Direct ambiance, Willy's repliek: "Smeerlappen" en de rest maar lachen. We gingen richting Hamme op via de Colmanstraat. Een beetje verder bij het kruisen van de Dendermondse steenweg was het minder lachen geblazen, 2 nachtelijke racers hadden blijkbaar hun bocht gemist en een serieus ongeval veroorzaakt waardoor de volledige weg afgezet was.
Langs binnen door met een mtb parcours in de Nieuwpoortstraat waar we een platte band (Dominique)hadden, (en wat Freddy Vl deed vloeken want nu moet ie zijn nieuwe fiets al meteen kuisen) via Lokeren naar Hamme waar we de kronkelende Durme volgden om dan de Scheldeboord te nemen om (tegenwind) terug te keren.
Onze baankapitein (Kristoff) van dienst had nu en dan eens met omleidingen af te rekenen maar zolang het meewind was hadden we geen problemen. Alain Ba deed quasi gans de weg de kop, bijgestaan door Kristoff en later door Elien. In Moerzeke ging tempo plots stukken hoger ondanks de straffe tegenwind en was het voor iedereen stevig peddelen geblazen. Onze Roger ging met zijn mtbfiets zelfs eens kop gaan doen maar dat was toch wel iets te hoog gegrepen. Maar dat maakte TGV Rony wakker en Elien had er ook wel zin in zodat iedereen nog tandje extra moest schakelen. Pas in Wetteren ging het er weer wat gemoedelijker aan toe in het vooruitzicht van de spurt en om de hijgers de tijd te geven om op adem te komen.
De sprint (aan de café) was deze keer een makkie voor Kristoff. Alain Baert op kop met in zijn wiel Freddy Ve., André B., Kristoff en wat verderop Rony. Aan de Korte Meire zet André aan met Kristoff in het wiel, perfect gegangmaakt moest deze maar uit het wiel komen om te zegevieren. Uitslag: Kristoff, Rony, Freddy.
Verslag dankzij de bereidwillige medewerking van 2 leden. Gelukkig kwamen beide versies overeen, wat mij het alvast eenvoudiger heeft gemaakt.

Afstand : 86 km
Gemiddelde snelheid : 30,6 km/u

Rit 15 : 12 juni 2005

Net als vorige week met 14 aan de start. Martin en Dominique waren nu vervangen door Noel en Alain Bo. Onze voorzitter was wel even de draad kwijt. Bij het zoeken naar wie er nu bij was ten opzichte van vorige week, had hij diect Noel gevonden. Maar wie was nu die tweede persoon? Samen met Kristoff de hersenen gepijnigd. Van puur miserie de hele bende afgegaan tot eindelijk de frank viel. Hijzelf was de andere man ten opzichte van vorige week!
Rony en Alain Ba deden zowat de gehele rit kopwerk. Van Rony zijn we zo onderhand een en ander gewoon, maar het valt op dat Alain Ba de laatste paar weken echt goed rijdt. Blijkt dat hij in de week soms met Elien gaat trainen. Elien is duidelijk ook in bloedvorm en dat verklaart al veel over de goede conditie. Wat ook zo stilaan een gewoonte wordt is dat een paar van ons mannen (en vrouwen) op vrijdagnamiddag een toer rijden. Andre B is daarmee begonnen en vond direct weerklank voor zijn idee bij Andre DW en Noel. Ondertussen zijn er dit al een paar meer geworden die op vrijdag meerijden.
Dat Elien progressie heeft gemaakt bewees ze door Freddy Vl. te vloeren bij de spurt op de brug te Wetteren. Normaal is dit Freddy's domein, maar vandaag moest hij zijn meerdere erkennen in Elien. Die was daar heel tevreden mee, want na talloze pogingen was het eindelijk gelukt. Ook op de andere hellingen was Elien vooraan te vinden.
De bergen dan. Eerst de Berendries. De eerste inspanning kwam van Alain Bo, die een kloof sloeg met de rest. Roger die helemaal achterin begonnen was legde zich even op de buitenplaat, reed het gat dicht en stoof Alain Bo voorbij om als eerste aan te komen op de top. Volgende helling was de Valkenberg. Ook hier stoof Roger er van door, maar deze keer zette ook Kristoff fors door. Roger viel wat stil naar het einde toe zodat Kristoff nog dicht kwam opzetten. Maar Roger had zijn bergpunt beet. Op naar de volgende : De Hostellerie. Op weg daar naar toe moesten we over een korte stijle knik. Iemand zei een opwarmertje, antwoord van Veronique: "Ik ben al genoeg opgewarmd !". Aan de voet van de Hostellerie was het Alain Bo die er van onder muisde. Alain Ba was de eerste achtervolger maar raakte niet dichter. Roger roerde zich deze keer niet in de debatten.
Op weg naar huis namen we er nog eens de Grotenberge bij, die lag "toevallig" op onze weg. Hier probeerde het duo Rony en Alain Ba er vanonder te muizen, maar Roger en Alain Bo counterden. Alain Bo zette nog even door om als eerste boven te komen. Via Herzele en St-Lievens-Houtem kwamen we op onze geliefkoosde "autostrade" naar Wetteren. Alweer werd er stevig kopwerk gedaan door Rony en Alain Ba. Elien zat in tweede stelling geduldig het geschikte moment af te wachten om uit de groep weg te springen. Alain Ba liet even een gat, Elien dook er door. Alain Bo probeerde mee te glippen, maar de andere Alain deed het gat weer dicht. Met de hulp van Rony probeerden ze Alain Bo in de tang te houden, maar ondertussen was er een ander treintje vertrokken achter Elien, met als locomotief Andre B.
Er was ook nog een spurt. Van bij het opdraaien van de Mellestraat vloog Alain Bo er in. Erwin dichte het gat, met de spurters in het wiel. Alain Bo bleef het tempo bepalen tot net voor de laatste bocht Andre B de groep kwam mennen. Vanaf dan was het wachten op wie de echte spurt op gang zou trekken. Deze keer was het het duo Rony en Alain Ba die als eerste de spurt aantrok. Alain Bo moest al onmiddellijk een kleine kloof dichtrijden, met Kristoff in zijn wiel. Alain Ba kwam uit het wiel van Rony, maar Alain Bo raakte niet meer verder dan het achterwiel van zijn naamgenoot. Derde werd Kristoff. Al bij al een snel verreden rit, ondanks de hellingen.
Volgende week Gent - Wevelgem : 140 km. Verzamelen om 6u45 aan het cafe van Roland.

Afstand : km
Gemiddelde snelheid : km/u

Rit 16 : 19 juni 2005

Onze vierde deelname aan Gent-Wevelgem waarbij we deze keer met maar liefst 14 leden aan de tocht deelnamen. Roger verkoos eens de volledige afstand van 220 km te rijden en Jean Pierre reed mee in de volgwagen, samen met Jeanette. Het was vreselijk goed weer, zeer warm en bijgevolg werd er ook goed gedronken. Onze sportbestuurders deden hun werk uitstekend.
Als verslag deze keer weinig tekst, maar veel foto's.

Noel en Freddy Vl bij sportbestuurder Jean-Pierre

Andre DW bij sportbestuurder Jeanette

Dominique, Elien, Willy en Erwin klaar voor deel 2 van de rit

Alain Ba tijdens de bevoorrading in Proven, let op het bordje "spelende konderen". Toeval ?

Alain Bo

Andre DW

Andre B

Kristoff

Veronique

En Elien

Op naar de Zwarte Berg en de Rode Berg. Onderstaande foto's zijn genomen op de top van de Zwarte Berg. Alain Bo en Kristoff staan er niet op want zij waren respectievelijk 1 en 2 op de top.


Alain Ba, grijnslachend op de top

Noel probeert ook te lachen naar de camera

Freddy Ve, had vandaag goede benen

Freddy Vl wou deze keer voor Elien zijn, waarbij hier het bewijs

Elien

Erwin breedlachend

Andre DW

Willy

Dominique

Veronique en de volgwagen

Kort daarop de Kemmelberg. Nu waren boven de rollen omgedraaid. Kristoff was eerst boven voor Alain Bo


Andre B en Freddy Ve komen uitgeput boven

Freddy Ve

Freddy Vl en Erwin die nog kan zwaaien naar de camera

Freddy Vl die nog moet bekomen van deze lastige bult

Elien met een blos van de inspanning op de wangen

Andre DW

Willy

En Veronique helemaal moegestreden

Ondertussen waren de eersten al goed gerecupereerd, terwijl Veronique het nog niet goed ziet zitten

Daarna volgende de finale waarbij eerst Freddy Ve eens aan de boom schudde waarna Alain Bo dat eens overnam en zo met voorsprong bij de laatste bevoorrading kwam. Dit gaf hem de gelegenheid om nog snel wat foto's te nemen van de groep


Alain Ba en Erwin op kop


Iedereen wipt van de fiets om de klaarstaande drank met smaak te kunnen opdrinken

Blij dat we nog iets kunnen drinken

Na deze laatste stop volgde dan de finale met de laatste kilometers. Hier waren Kristoff, Freddy Ve, Erwin en Alain Bo er van door gegaan. In de laatste kilometer kwamen ze nog bij een grotere groep waardoor de spurt een echt steekspel werd. Iedereen misrekende zich echter op de astand tot de streep, behalve Alain Bo die geduldig gewacht had en zo vrij gemakkelijk won voor Kristoff.

Afstand : 140 km
Gemiddelde snelheid : 28,5 km/u

Rit 17 : 26 juni 2005

Aanwezigen: Martin (met nieuwe bolide), Noël, Rony, Roger, André B, Erwin, Freddy Vl., Véronique, André D.W. en Kristoff.
Met een prachtig fietsweertje vertrokken langs Melle, Merelbeke, Zevergem, De Pinte, Nazareth, Lozer, waarna we een extra lus ingelast hebben langs Kruishoutem en Wannegem Lede. In Wannegem Lede hebben we dan een "klein" strookje kasseitjes meegepikt (2 à 3km met gleuven tss de stenen van meer dan een bandbreedte). Er werd onmiddellijk gejankt en gesakkerd dat dit niet in het boekje stond.
Eigenlijk liep het al van bij het begin een beetje fout, reeds in Melle negeerden de koplopers het linkse fluitsignaal en reden gewoon rechtdoor. Onmiddellijk discussie, volgens de één was dit om van kop weg te zijn, volgens de koplopers zelf was het de wegkapitein die nog niet goed wakker was. Dit zelfde fenomeen heeft zich dan toch nog een keer of drie herhaald.
Na de extra lus zijn we in Zingem de dijk opgereden waar Rony het niet kon laten zijn sterke benen nog eens te laten zien. In Gavere hebben we het water links laten liggen en zijn we zo langs Dikkelvenne en Melsen richting huis gereden.
De sprint werd van ver ingeleid door Rony, net voor de laatste bocht probeerde Roger iedereen te verschalken maar Kristoff zat direct in het wiel. Daarop nam Rony terug de leiding. Het was dan voor Kristoff vrij makkelijk om af te ronden. Uitslag: Kristoff, Ronny, Roger of Noël. Daarna hebben de kriekjes gesmaakt.

Afstand : 82 km
Gemiddelde snelheid : 29,2 km/u

Rit 18 : 3 juli 2005

Aanwezigen: 15 man, inclusief onze 2 dames en met Pascal P, terug na de verbouwingswerkzaamheden. Het parcours was een slingerende rit door de streek ingesloten in de driehoek Wetteren-Aalst-Sint Lievens Houtem. We passeerden heel dikwijls op slechts een paar honderd meter van waar we een 20 minuten daarvoor gereden hadden, maar niemand die er om gaf.
Bijna de gehele rit werd er rustig gereden met weinig tempoversnellingen, alhoewel het heuvelachtige parcours er een beetje voor uitnodigde. Maar blijkbaar hadden er niet veel mensen zin in. Er vielen slechts 2 schermutselingen te noteren, en dan nog kort na elkaar. De eerste keer schudde Alain Bo aan de boom op een helling bij Vlekkem. Noel kroop in zijn wiel en kwam er niet meer uit. Kort daarop een helling langs de E40 naar Ottergem op. Nu was het Kristoff die eens de benen testte. Nu was het Dominique die in het wiel kroop, met daarachter Alain Bo. Roger en Rony hielden zich de gehele tijd zeer afzijdig. Alain Ba en Elien knapten veel kopwerk op samen met Alain Bo en Kristoff. De nakende barbeque zorgde blijkbaar ervoor dat iedereen al daar aan zat te denken.
In Wetteren spurtte Dominique de brug op. Hij sloeg snel een grote kloof. Enkel Freddy Vl. waagde zich aan een tegenaanval. Hij kwam nog dicht, maar was toch te laat om Dominique te bedreigen. Daarmee bleef de brugprijs binnen de familie Dominique - Elien. Eenmaal de brug over en de richting naar de spurtplaats ingezet, begon het toch serieus te kriebelen bij Rony. Op ruime afstand van de meet (met nog minstens 5 km te gaan) stoof hij naar voor. Iedereen liet hem gaan. Roger begon na een tijdje ongedurig te worden om in de tegenaanval te gaan. Kristoff en Andre B moedigden Roger nog wat aan om ten aanval te trekken. Uiteindelijk kon Roger zich niet meer houden en vloog met zijn gekende explosiviteit als een raket naar voor. Kristoff, Andre B, Alain Ba en Alain Bo pikten gewillig in. Elien en Noel moesten zich dubbel plooien en haalden het net niet. Roger bracht het groepje tot dicht bij Rony, zodat de laatste meters snel overbrugd werden. Roger had met deze inspanning al zijn kruid verschoten want diende bijna onmiddellijk de rol te lossen. Daarmee kon de eigenlijke sprint beginnen met een select groepje van 5 : Rony, beide Alains, Andre B en Kristoff.
Alain Ba deed het tempo werk. Tot Kristoff een felle uitval plaatste. Jammer genoeg voor hem zat de verkeerde man in zijn wiel. Alain Bo speelde waakhond en volgde Kristoff. Kristoff vroeg om over te nemen, maar Alain Bo deed dit niet van harte, waardoor Rony en Andre B terug aansloten. De laatste bocht in. Nu trok Alain Bo van leer. Andre B zat in zijn wiel en liet een gat vallen. Nu aarzelde Kristoff geen moment en kwam terug in het wiel. Hij bracht wel Rony mee. Met nog een 250 meter te gaan, en Rony in het gezelschap, dan staat de uitslag al vast. Rony won voor Kristoff en Alain Bo. Kristoff kwam er nog naast maar kon er niet over.
Na de inspanningen heeft in de namiddag de barbeque ten zeerste gesmaakt.

Afstand : km
Gemiddelde snelheid : km/u

Rit 19 : 10 juli 2005

Voor deze rit tekenden 15 leden present. Pascal B was er terug bij, na een lange afwezigheid. Ook Jean-Pierre was terug na zijn operatie aan de elleboog. Op het programma stond een rit naar Nederland, via de route Wachtebeke - Overslag. De andere ritten naar Holland lopen steeds over Ertvelde en Zelzate. Dit maakt dat het voor onze wegkapitein een beetje zoeken was in de Nederlandse polders.
Aangezien niemand zin had om verloren te rijden, hield iedereen zich rustig op de Nederlandse wegen. Nochtans het terrein waar steeds opnieuw eens getest wordt hoe het met de benen zit. Ondanks de vele kilometers en de hoge snelheid kwam niemand echt in de problemen, zelfs niet de mannen die al langer afwezig waren. Alleen toen Rony even de gashendel helemaal opendraaide werd het even lastig om het wiel te houden.
Wat kan ik nog vertellen? Ah-ja de spurt. Deze keer werd er nog maar eens gesprint in de Bredestraat in Beervelde. Deze keer lag er wel degelijk een meet getrokken (herinner u de discussie bij de vorige sprint daar). Andre B ging van zeer ver aan de haal. Alain Ba haalde hem echter terug, waarop Rony de eigenlijke sprint inleidde. Kristoff zat echter perfect in het wiel en raakte deze keer wel voorbij onze TGV. Meer ben ik niet te weten kunnen komen.

Afstand : 86 km
Gemiddelde snelheid : 30,5 km/u

Rit 20 : 17 juli 2005

Een lange rit naar Vloesberg of Flobecq stond vandaag op het programma. Andre B was present met een nieuwe fiets en won daarmee direct de eindspurt. La Houppe werd deze keer van een andere kant beklommen, waardoor we een paar kilometer minder ver dienden de rijden. Als compenstatie werd wel de Kleiberg in Brakel genomen.

Afstand : 93 km
Gemiddelde snelheid : 28,8 km/u

Rit 21 : 24 juli 2005

Een rit voor de klimmers, met de Valkenberg en de Berendries op het programma. En een rit met heel wat pech waardoor we rijkelijk laat terug thuis waren. Vooreerst was er een probleem met de versnelling en de katting van Alain Ba. Alle mechaniek moest gedomonteerd en terug geassembleerd. Hierdoor waren we al gauw 30 minuten verloren en moest Alain Ba verder op een vaste versnelling. Vorig jaar had Rony dit ook voor, bijna op dezelfde plek. Sedertdien is Rony gekend onder de naam "TGV", want daar demonstreerde hij voor het eerst wat voor een machtmens hij is. Hetzelfde staat ons toch niet te wachten met Alain Ba? Wat gaat dat geven als we over twee TGV's gaan beschikken? Verder was er ook nog een lekke band te melden van iemand die eens mee reed, maar ook hierdoor werd er nog wat vertraging opgelopen.

Afstand : 85 km
Gemiddelde snelheid : 28,9 km/u

Rit 22 : 31 juli 2005

Heen en terug naar Hamme stond op het programma. De weergoden beslisten dat het vandaag onz eerste rit in de regen zou worden. Toch was er 14 man present om deze tocht aan te vatten. Alhoewel bij de start een paar leden vertwijfeld aan de voorzitter vroegen of we wel zouden aanzetten. Maar dat is aan de verkeerde man vragen om al dan niet te rijden. Onze voorzitter rijdt altijd.

We vertrokken met lichte motregen naar Wetteren om daar de dijk op te rijden. Vrij snel werd het relatief droog, alhoewel de wegen nat bleven. Slecht weer voor lekke banden, wand alle kleine steentjes blijven gemakkelijk aan de banden kleven. En inderdaad, na 15 km hadden we al prijs. Alain Bo was de ongelukkige die een steentje uit zijn band mocht peuteren en een nieuwe binnenband kan leggen. Nog geen 5 km verder was het alweer prijs. Nu was de Noel degene die zijn lekke band kon vervangen. Dat zag er dus niet te best uit. Nog maar 20 km gereden en al twee lekke banden. Gelukkig is het daar bij gebleven, waarvoor Freddy Vl heel dankbaar was want hij moest op tijd terug zijn voor een etentje.

Door het grijze en druilerige weer had niemand zin om hard te rijden. Rony reed de gehele rit achteraan en Kristoff en Erwin deden het meeste kopwerk, geholpen door Andre B en Freddy Vl. In Hamme kregen we dan een echte regenvlaag over ons heen, waardoor we besloten om de kortste weg naar Laarne te nemen. Gelukkig ging de bui over en kregen we nog wat kilometers de tijd om te drogen. Toch was het door het water behoorlijk oppassen geblazen. Zo ondervond Erwin aan den lijve dat de witte wegmarkeringen bijzonder glad zijn bij regenweer. In Zele werd hij door zo een witte plek gevloerd in een bocht. We reden op dat moment niet snel, zodat de schade minimaal was. Ook Martin maakte in Overmere een klein slippertje, maar zonder te vallen deze keer.

Zelfs veel fut voor de sprint was er niet. Alain Bo trok van ver het tempo wat de hoogte in. Dominique en Erwin sprongen weg, maar het was nog ver en de wind zat tegen. Ook Martin waagde een uitval. Maar Alain Bo reed steeds sneller en haalde ze een voor een in. Noel en Freddy Ve die in het wiel van Alain Bo zaten zagen dit goedkeurend gebeuren en sprongen op het einde uit het wiel. Noel won voor Freddy Ve en Alain Bo was derde. Het bezoek aan het cafe was van vrij korte duur, aangezien iedereen nat was en kou begon te krijgen. Hopelijk hebben we voor volgende week meer geluk met het weer, want dan wacht de Muur.

Afstand : 74 km
Gemiddelde snelheid : 29,4 km/u

Rit 23 : 7 augustus 2005

Toen we deze morgen uit het raam keken, konden de meeste Trappers hun ogen niet geloven. De weerman hadden buien voorspeld, die soms vrij hevig konden zijn. En wat bleek : een blauwe hemel en een stralende zon. Mooi weer voor onze rit naar de Muur en Bosberg. 12 leden namen de uitdaging van de Muur aan : Rony, Willy, Roger, Noel, Erwin, Aain Bo, Andre DW, Andre B, Véronique, Kristoff, Jean-Pierre en Dominique. Ook gastrenner Hans kwam ons vervoegen wat het totaal op 13 bracht.

De meesten onder ons vertrouwden het weer toch niet helemaal want heel wat leden hadden hun regenjas in de achterzak steken. De aanloop was zoals steeds bij een rit naar een aantal bergen, vrij rustig. In Zottegem verloor iemand wel zijn drinkbus, maar dat was maar klein bier in vergelijking met wat ons nog te wachten stond.

De Muur werd via de Kloosterstraat aangevat. Bij het opdraaien perste Dominique er een welgemeende vloek uit om zichzelf eens goed op te laden voor deze lastige karwei. Hans ging daar nogal gezwind door, wat Roger en Erwin stimuleerde om mee te gaan. Kristoff en Alain volgden op afstand. Eenmaal aan de kasseien, verslikte de versnelling van Erwin zich en besloot om zich naast de tandwielen te plaatsen. Gevolg, Erwin moest voet aan grond zetten. Roger nam de kop en ging fors door. Kristoff en Alain kwamen bij Hans. Roger kwam als eerste boven, voor Alain, Kristoff en Hans (die de Kapelmuur wou laten voor wat hij was, maar door Kristoff aangepord werd om deze wel op te rijden). Andre B was voor Noel boven, wat aan Noel de reactie ontlokte dat de oudste weeral een keer als eerste boven was. U moet weten dat Andre B, Andre DW en Noel regelmatig op vrijdag samen gaan fietsen en u begrijpt dat ze niet graag voor elkaar onder doen. Nog op te merken was het feit dat Véronique deze keer de Muur helemaal is kunnen boven rijden. Ze deed er zelfs de Kapelmuur bij. En dan durft ze soms beweren dat ze niet zo in vorm is als vorig jaar. Ze rijdt wel degelijk beter als vorig jaar.

In de aanloop naar de Bosberg verbrokkelde onze groep, zoals zo stilaan de gewoonte wordt. Noel nam de leiding met in zijn spoor Kristoff, Alain en Roger. Kristoff reed Noel voorbij, wat deze niet kon laten gebeuren. Hij plaatste een tussenspurt, maar dat brak hem even later al zuur op. Roger versnelde, de rest bleef wachten. Bijna boven reed Alain nog gauw voorbij Kristoff. In de achtergrond kwam Erwin sterk door, terwijl Hans zijn inspanning van op de muur moest bekopen.

Even verderop moesten we door wegenwerken. Noel had pech en reed lek. Net op dat moment begon het te regenen. Gelukkig stonden we onder de bomen die ons droog hielden. Noel hoefde zich niet te haasten met zijn herstelling, het was toch te nat. Net toen de bui over was, was ook de band hersteld. Wij weer weg, maar 5 km verder stonden we alweer stil. Nu had Roger een lekke band. Die nam er rustig zijn tijd voor. Hij heeft zeker en vast het record voor het traagst herstellen van een lekke band gebroken. Het werd ondertussen wel al wat laat, terwijl er nog redelijk wat kilometers te rijden waren. Wij weer weg. Voor 5 km. Dan alweer een lekke band. Nu was het de beurt aan Hans. Deze keer een snelle herstelling en wij weer weg. Voor 5 km. Want wat wilde het toeval. Nog maar eens een lekke band. Nu voor Alain. Alweer werd alles snel gefikst, dankzij ieders hulp, want zowat iedereen begon in tijdnood te raken.

De laatste panne was in Herzele. De resterende 30 kilometer werden dan ook in een sneltrein vaart afgemalen via de kortste weg naar huis. TGV Rony bewees nog maar eens zijn kwaliteiten voor dergelijk werk. Hoe hij de strook tussen Bavegem en Westrem voor zijn rekening nam, met de wind tegen. Ook Noel en Andre B lieten zich opmerken in het labeur werk. Het laatste stukje tussen Wetteren en Laarne was voor Alain en Andre B. Elkaar afwissellend kon de vaart er ingehouden worden. De sprint werd wegens tijdsgebrek overgeslagen.

Het was 20 voor 1 toen we het café binnen stapten. Roland begon al ongerust te worden. Hij had dan nog scampi's voor ons klaar staan. Van de 13 waren er wel maar 6 meer die binnen waren gestapt bij Roland. Zij waren dan ook de enigen die van de heerlijke scampi's hebben kunnen genieten. Bedankt Roland !

Afstand : 93 km
Gemiddelde snelheid : 27.6 km/u

Rit 24 : 14 augustus 2005

Het programmaboekje voorzag vandaag in een rit met vele kilometers jaagpad langs kanalen en rivieren. Zo stond het jaagpad langs het Kanaal van Schipdonk op het programma. Meer bepaald het stuk tussen Vinderhoute en Deinze. Daarnaast lag ook nog de strook van Gavere naar Zwijnaarde langs de de Scheldeboorden op ons te wachten.

De weermakers hadden slecht weer voorspeld, maar de weergoden hebben ons dan toch gespaard en ons een aangenaam fietsweer gepresenteerd. Geen druppel regen hebben we gehad, alhoewel het niet veel zal gescheeld hebben, gezien we op het einde van de rit, bij onze doortocht in Merelbeke over kletsnatte wegen moesten. Hier hebben we blijkbaar net de bui gemist. Maar daar was niemand rauwig om.

De aanloop naar Vinderhoute verliep rustig. Zelfs tijdens het stukje door Gent hadden we weinig last van het andere verkeer. Alleen zat er een voortdurende tegenwind, waardoor er weinigen geroepen waren om kopwerk te doen. Kristoff en Alain Bo waren op kop vertrokken en pas in Evergem liet Kristoff zich vervangen. Erwin nam zijn plaats in, nadat niemand anders veel interesse had getoond.

We waren nog maar net op de dijk, of Rony schoot weg. Iedereen zat verbaasd te kijken tot we zagen dat hij de kant inreed, de fiets tegen een boompje plaatste en een plaspauze inlastte. Iedereen ook opgelucht dat het slechts dat was. Als de TGV versneld is namelijk iedereen ongerust over wat ons zal te wachten staan. Het vuur werd pas aan de lont gestoken eenmaal we het eigenlijke kanaal volgden. Vuurmaker van dienst was Andre B. Noel glipte mee. Ook Andre DW, Alain Bo, Erwin, Freddy Ve en Freddy Vl. pikten aan. Andre B legde ineens de snelheid rond de 40 km per uur. De anderen die niet mee waren of wilden zetten zich in het spoor van Rony, die een tempo van rond de 37 km/u aanhield.

De koplopers probeerden rond te draaien maar dat lukte niet zo best. Het waren vooral Noel, Andre B en Alain die het tempo onderhielden. Freddy Vl. moest na een tijdje de rol lossen en ook Erwin begon het lastig te krijgen. Toen Alain Bo even versnelde, moest Erwin ook de koplopers laten gaan. Met nog 5 man over moest nu iedereen wel eens op kop komen. Alain wachtte tot iedereen een beurt had gedaan om achter de rug van iedereen weg te springen. Andre B probeerde om het gat te dichten. Kwam tot op 10 meter, maar niet dichter. Toen de vogel gaan vliegen was werd in dit groepje het tempo onderhouden. Tot vlak voor het einde ook Andre B weg sprong. Wat Noel de woorden "Zo vader zo zoon" ontlokte.

Niet zoalng daarna kwam Rony met zijn gezellen de eersten vervoegen. Vanaf toen zat de wind in de rug. Andre en Andre namen de kop en reden tegen 37 per uur naar Gavere. In dit verslag is de naam van dezelfde mannen al een paar keer gevallen. Erwin, Noel, Andre en Andre en Freddy Ve. Niet voor niets, want deze leden rijden op vrijdag hun extra ritje en dat bracht hen blijkbaar een uitstekende conditie.

Op de Scheldedijk, zat de wind wat tegen en dat weerheild de meesten om nog eens door te zetten. Het was nu Dominique die het commando nam en ons tot in Zwijnaarde voerde. Ook Jean-Pierre voelde zich blijkbaar goed, want hij vertoonde zich ook steeds meer vooraan. Rest dan nog de spurt. Alain bepaalde van ver het tempo en schudde bij de laatste bocht nog eens goed aan de boom. Andre B en Kristoff zaten in het wiel en het ging onder deze 2 voor de winst. Andre B kwam langs links en Kristoff langs rechts. Kristoff haalde het, voor Andre B en Erwin werd knap derde voor Freddy Ve.

Afstand : 86 km
Gemiddelde snelheid : 30,6 km/u

Rit 25 : 21 augustus 2005

Omdat ik vandaag voor de eerste keer de spurt heb gewonnen (en blijkbaat echt gewonnen zonder dat men mij heeft laten winnen), een klein verslag van onze rit.
Opkomst 15 renners( 13 Trappers, één in wording en de broer van Roger).

In het café werd er s'morgens reeds druk besproken hoe we die bergen van vandaag weer moesten vinden. Andre B werd vlug naar voor geschoven als Capt. voor de dag.

Alain Ba was niet te houden en reeds uit het café vloog hij er al eens goed vandoor kwestie van de toon voor de dag te zetten. TGV Rony vervoegde hem en beiden gaven de kadans aan tot in Oudenaarde. Al vlug werd er van vanachter geroepen of de heren hazepootjes hadden gegeten gisterenavond want men kwam nergens onder de 30 km/uur. In Oudenaarde gleed Rony naar achter bij het zien van het golvende parcours dat naderde.

Al gauw kwam de eerste beklimming eraan op de kasseien van de Eikenberg. We zaten in het zog van een andere groep die met ruime voorsprong was begonnen en reeds halfweg de helling was toen wij aanzetten. De eerste klimmers Roger en zijn broer gevolgd door André B ,Hans, Noel en Erwin liepen de laatste van de vorige ploeg nog in. We misten de afslag halfweg de beklimming en kwamen volledig boven uit. De weg werd verder gezet langs de baan en na een snelle afdaling belandden we al vlug aan de voet van de Varent.

Het tempo werd er alweer flink ingezet door Roger en zijn broer die het voortouw namen, gevolgd door André B en Erwin. Boven moesten we even roepen om te wachten op de laatste want de koplopers wouden er alweer vandoor. Vandaar langs de brouwerij Roman op het grote blad tot we links afsloegen voor de Molenberg.

Een nijdig kassei baantje. Er werd geroepen naar Dominique "blijf op uw gat zitten anders blijf je doorslippen". Alain Ba zijn ketting sprong eraf op het steilste stukje en moest voet aan de grond zetten. Erwin schoot uit zijn pedaal en door het maneuvre kwam hij in de berm terecht op centimers van de prikkeldraad. De Molenberg, altijd ambiance. Boven aangekomen werd er een gezappige plaspauze ingelast voor ongeveer de helft van de renners.

Op de terugweg nam Alain Ba alweer de leiding en we vroegen hem medelijden te hebben met zijn gevolg. Op de grote baan na Dikkele spurtte Dominique er nog eens hard vandoor gevolgd door degenen die ook op hete kolen zaten. Hetzelfde gebeurde nogmaals net voor de baan naar Melle. Deze keer door Roger maar omdat er modder op de weg was wou hij de eerste rijden. Rony trok dan nog maar een spurtje vlak voor het centrum van Melle met Elien in het zog. Daarna bleef de snelheid rond de 36 km/u tot in de Mellestraat.

We dachten op een groepsspurt af te steven met Andre Ba op kop gevolgd door Andre B , Noel, Freddy , Hans en Erwin. Maar plots kwam de broer van Roger opzetten en scheen de spurt ingezet van rechts. Erwin zat in een goede positie links en gaf er een lap op . De concurrentie dacht : "die valt nog stil voor de meet", maar dit was dit keer buiten de waard gerekend. De snelheid bleef vlot boven de 50 km/uur. Eerste overwinning voor Erwin. Die was terecht zo fier als een gieter.

Afstand : 84 km
Gemiddelde snelheid : 29,6 km/u

Rit 26 : 28 augustus 2005

Aanwezig : André Bo , Jean-Pierre, Noel, Hans, Roger, Rony en Erwin
Platte tubes : 1 Erwin

Hoewel de vakantie op zijn einde loopt was het de eerste keer dat we zo weinig renners aan de start hadden. We mochten zeker niet klagen van het weer. De zon was ruim van de partij, alhoewel vrij fris s'morgens, steeg de temperatuur snel naar een zomerse waarde.

De ' magnificent seven' vertrokken via Beervelde, Destelbergen en Lochristi met een pak bochtige straatjes. Rijden we een criterium vandaag ? Een rustig tempo werd behouden en buiten een kat die in het achterwiel van Hans sprong hadden we ruim de tijd om te 'tateren' over koetjes en kalfjes. In Mendonk, richting Zaffelare werd de eerste versnelling ingezet en reden we plots met 40 km per uur op de teller. De aanzet werd gegeven door Roger.

Wachtebeke voorbij richting Zuiddorpe. Roger nam verschillende malen de leiding kwestie van het gemiddelde wat op te drijven en werd van tijd tot tijd teruggefloten door André Bo. We misten ergens de juiste afslag tussen Zuiddorpe en Koewacht dus werd het Koewacht via Overslag. Na 44 km lag het gemiddelde op 29.6, voor een vlakke rit iets te traag voor de analen dus gaf baankapitein van dienst André Bo aan dat we van Kemzeke de paralelle weg langs de expressweg zouden volgen.

Van Kemzeke tot Wachtebeke werd de pees erop gelegd. Het werd een training 'waaier fietsen' en snelheid niet onder de 40 km / uur was de opdracht. Nadien terug een rustiger tempo tot we in Wachtebeke dorp pech kregen door een platte band van Erwin. Met enkele helpende handen waren we vlug terug op weg. Roger had wat haast en riep : 'Erwin, de rest is kopwerk voor u kwestie van de verloren tijd in te halen'. De rit verliep probleemloos langs Puyenbroeck en Zeveneken.

In Beervelde aangekomen liep de snelheid al vlug weer omhoog richting Breestraat voor de spurt. De brug over de snelweg werd vlot met 30 km / uur genomen en nadien werd er tactisch naast elkaar gereden. Met de laatste 400 m in zicht en nog geen demarrage zag Erwin een tweede overwinning wel zitten. (Bij afwezigheid vand de vakantiegangers en diegene die zouden koersen diezelfde namiidag). Een lap erop zoals vorige week. Rony had zich echter vastgebeten in het wiel van Erwin en schoof in de laatste 50 m probleemloos voorbij en won de spurt. Derde was ….. oeps niet gezien.

Vlug een kriekske bij Roland want met 98 km waren we een beetje buiten onze normale tred.

Afstand : 98 km
Gemiddelde snelheid : 30,9 km/u

Rit 27 : 4 september 2005

Aanwezig : Kristoff, Véronique, Jean-Pierre, Freddy Vl, Freddy Ve, André B, Noël, Roger, Hans, Erwin
Platte tubes : 1 Hans

Een zomerse dag met blauwe hemel en de Koppenberg op het programma. Misschien had het woord 'kop' er vandaag iets te maken. Verschillende renners hadden er hun kop niet bij of een houten kop vanmorgen door ergens te lang in de 'beize' te blijven hangen. Gelukkig was onze voorzitter aanwezig en door zijn aanmoedigingen trok de karavaan zich op gang.
André Bo en Erwin voelden zich het fitst en namen de kop tot in Oudenaarde. Er werd goed gefietst en op de dijk sprongen Roger en Hans er even vandoor voor enkele versnellingen. De rest liet rustig begaan.

In Oudenaarde bleef een verkeerslicht tergend lang op rood. Véronique voelde de Porto terug naar haar hoofd komen van de vorige avond dus werd er massaal door het rood gereden. Enkele Gordelfietsers zetten zich enthousiast in ons wiel om dan tot de constatatie te komen dat ze net de andere richting uit moesten.

Al vlug doemde de Koppenberg op. Roger die geen bolletjes op zijn trui wou verliezen zette zich schrap op de voet gevolgd door Erwin die met enkele meter verschil boven kwam. Gevolgd door Freddy Vl, Noêl, André B, Kristoff, Freddy Ve en Jean-Pierre. Hans stampte iets te hard op zijn ketting aan de voet van de helling en deze brak middendoor. De ketting als een slang in de hand houdende kwam hij samen met Véronique te voet boven. Mechanicien Kristoff kon terug aan het werk.

Roger maakt van de pauze gebruik om vlug een ampuletje Maximize 25 te slikken tussen de mais. De andere renners stortten zich direkt op het weggegooide flesje kwestie van de inhoud te controleren. (het is toch geen Viagra om met een lengte voorsprong te eindigen ?)

Na een snelle afdaling richting Oudenaarde bereiken we al vlug de Kappeleberg waar opnieuw hard op de pedalen geduwd moest worden, het tempo ligt vrij hoog. Roger en Kristoff komen als eersten boven. Erwin volgde en Hans werd nog net voor de top geremonteerd door Freddy Vl. Boven diende er gewacht te worden.
Het is nu reeds in de buurt van 11.00 uur . Jean -Pierre voelt zich fit en neemt even de kop in de lange afdaling richting Zwalm.

Even door Dikkele krijgen we weer pech, een platte band alweer voor Hans. (Bij Roland wil Hans het goedmaken, er zijn geen voorstellen tekort : afwassen, eten maken, opdienen… etc). De tijd tikt verder en we willen snel naar het lokaal nu. Freddy Vl en Erwin en daarna Andre Bo geven gas naar huis toe. De traditionele afdaling met de grote molen van de Betsberg wordt gevolg door een snelle klim naar Melle toe. Daar wil JP nog eens als eerste de brug over maar Freddy Vl is er als de kippen bij om hem te kloppen. Daarna verder tegen hoge snelheid om de spurters hun pretje te gunnen.

De Spurt : Jean -Pierre op kop overgenomen door Roger, gevolgd door Kristoff en Erwin. Na de haakse bocht komt Erwin in tweede positie en begint te vlug aan de spurt. Kristoff, Freddy Vl, Freddy Ve en Noël maken hier handig gebruik van en scheuren hem voorbij om te winnen in de respectievelijke volgorde.

De kriek smaakte alweer overheerlijk ook al waren we iets later thuis.

Afstand : 89 km
Gemiddelde snelheid : 28,6 km/u

Rit 28 : 11 september 2005

Aanwezigen: Alain Ba, André B, André DW, Dominique, Noël, Roger, JP, Freddy Vl, Véronique, Erwin, Kristoff
Platte tubes : 1 André DW

Gisteren hebben we een mooi ritje gemaakt in een weertje dat al bij al nog goed meeviel. Rustig gestart met een vrij klassieke aanloop langs Melle, Balegem, Velzeke, waar we een nieuw wegje hebben uitgeprobeerd dat parallel met de Paddestraat loopt en uitkomt in de voorlaatste bocht bijna op het einde van de Paddestraat. Er was daar ook een wegomlegging te melden door werken aan de spoorwegovergang aan het einde van de Paddestraat. Maar Alain Baert zij dat we er door konden.

Zo gezegd, zo gedaan, maar we kwamen serieus bedrogen uit. Te voet de sporen over met hindernissen van 0.5m hoog. Je kan wel denken wat Alain allemaal naar zijn kop kreeg. Eens die hindernis genomen zijn we onze weg vervolgd tot op de grote baan Nederzwalm-Brakel. Daar zijn we overgestoken om zo langs de binnenwegen richting woonst Peter Van Peteghem te rijden waar we op de lange helling richting Café "Trap op" eens goed de benen konden strekken en opwarmen voor het echte werk dat nog volgde.

Nog melden dat er een lekke band te noteren viel voor André De Wilde net op een plaats waar een MTB langs de kant van de weg gedumpt was. Erwin die met de gedachte loopt zich een MTB aan te schaffen was zeer geïnteresseerd. Hij heeft tijdens het reparatiewerk van de lekke band een volledige kosten/baten analyse gemaakt, spijtig dat hij geen remorque bij had!!!

Dit gezegd zijnde zijn we naar onze eerste helling van de dag gereden, de Steenberg, onmiddellijk vol genomen door Erwin die een serieus gat sloeg op Alain, Kristoff en Roger en Noël. Erwin had zich een beeje misrekend over de lengte van de klim waardoor Roger met zijn gekende jump in extremisch Erwin nog remonteerde. Toch een heel sterke klim gereden van Erwin die nog als 2de boven kwam!! Boven iedereen laten samenkomen en dan richting Leberg.

Een mooi bergje om met de grote plaat te nemen, wat ook gebeurde. Kristoff en Alain naast elkaar, vol tot net over het steilste stuk om dan nog eens bij te schakelen en de snelheid nog eens serieus op te voeren tot aan de Haakse bocht richting steenweg. Alain met in zijn wiel Kristoff kwam als eerste boven en liet zien dat de koers van vorige week hem geen windeieren had gelegd !!!! Van de rest was op dat moment in de verste verte geen spoor te bespeuren inclusief bolletjestrui Roger.

Vandaar naar de Kasteeldreef waar Kristoff toch ook eens zijn gram wilde halen en met de grote molen iedereen het nakijken gaf. Nu richting Oombergen om zo via Sint-Lievenshoutem naar Wetteren te rijden en ons voor te bereiden op de sprint. Dominique demarreerde als eerste en had onmiddellijk een mooi kloofje. Roger vertrouwde de zaak niet meer en ging in de tegenaanval. Kristoff zag dit als ideale wipplank en sprong met Noël in zijn wiel naar de 2 koplopers. Erop en erover om met nog steeds een sterke Noël in zijn wiel aan de laatste rechte lijn te beginnen. Wie rijdt er zonder omkijken en met Alain in het wiel het gat dicht, André Bogaert!! Waarschijnlijk uitgekocht door Alain en gekozen voor de zekerheid om toch met iets bij zijn vrouw thuis te komen. Resultaat: Alain in een zetel naar winst gevolgd door Kristoff en de rest. Na deze toch zware rit smaakten de kriekjes nog zo lekker en om onze dorst zeker te stillen gaf Erwin nog een rondje voor zijn verjaardag. Nog eens proficiat Erwin.

Afstand : 86 km
Gemiddelde snelheid : 28,6 km/u

Rit 29 : 18 september 2005

Aanwezig : André DW, André Bo, Noël, Martin, Rony, Kristoff, Véronique, Hans, Roger, Jean-Pierre, Erwin
Platte tubes : 1 Kristoff

Vandaag start onder een staalblauwe hemel met zon maar een ochtendtemperatuur van amper 5 graden. Verkleumde vingers en benen veroorzaakten voor het café van Roland (die vandaag te laat open was en dus de eerste kriek voor eigen rekening diende te nemen), een opeenhoping van renners in een streepje zon.

The Boss stond reikhalzend de richting van waaruit Véronique moest komen in de gaten te houden en porde iedereen aan te vertrekken daar de klok half negen sloeg. Zijn vreugde werd nog groter toen enkel Kristoff kwam aanrijden en meldde dat Véronique ziek was. Roger begon zowaar zijn eerste danspassen te zetten al had hij zijn pitteleer nog niet aan. Hij berekende al vlug de kostprijs van twee tournees (Bolletjes trui en overwinnaar) en sprong op zijn fiets alsof het een prairiepaard was dat hij greep bij de manen. Wijdbeens en luidruchtig vertrok hij.

Even verder dook vanachter een camionette echter een blonde verschijning op die voorzichtig langs Roger ging rijden en vroeg "alles OK?".

Grote hilariteit in de groep. ' Ge gaat dat toch niet in het verslag zetten ?' was zijn vraag…….

Er werd rustig gefietst richting Melle, Bottelare en Melsen. Op het eerste kasseitje werden de spieren al eens flink opgewarmd en de drinkbussen extra vastgezet. In Dikkelvenne, pech, een platte tube voor Kristof.

Nadien werd er een tempo rond de 30 km vastgehouden door Noël via Gavere , Asper en Lozer. De kop werd afgewisseld (soms moeizaam) door Noël, André Bo, Kristoff , André DW en Erwin. Plots even door Deinze een versnelling van Hans. Loos alarm hij had een sanitaire stop nodig en wou even 'uitlopen'. Roger volgde hem op de voet en er werd geroepen of hij iets moest vasthouden. André DW hield het tempo echter hoog en na een km zaten we nog in zijn wiel.

Via Deurle en St Martens Latem waarbij ondertussen hier en daar enkele kleine sprintjes werden geplaatst op bruggen afwisselend gewonnen door Hans en Erwin. Even verhoogde de snelheid achter een Honda Dax tot boven de 50 km/uur zodat Roger, Hans, Kristoff en Erwin eigenlijk in overtreding waren. Nu stoof Rony voorbij achter een enthousiaste wielertoerist die eens iets wou bewijzen. We zagen hem even verder vlug afslaan.

Langs Zevergem, De Pinte en Zwijnaarde kwamen we al vlug weer in Melle waar de groep even werd opgehouden door de Sneukelfietstocht. De Mellestraat in. Na 300 m duwde Roger hard op de pedalen richting 50 km/uur, de meesten pikken aan, na de eerste bocht vallen we iets terug en behouden 38-40 km/uur. André Bo maakt enkele korte versnellingen om Erwin te verleiden de spurt aan te vangen maar deze weet ook ondertussen 'niet voor de Termstraat' anders lukt het niet. Deze voorbij gooit Erwin de teugels los, gevolgd door Kristoff. André Bo loste even bij al dit geweld en de rest van de groep reageert nerveus. Kristoff springt uit het wiel Erwin voorbij maar houdt weer in voor de streep en laat Erwin de eer. Rony, Noël en de ganse groep volgen tegen hoge snelheid op enkele meters.

Afstand : 82 km
Gemiddelde snelheid : km/u

Rit 30 : 25 september 2005

Veel valt er over de rit zelf niet te vertellen. Toen men eens de gashendel wou opendraaien, was dit onmogelijk doordat we net op het parcours zaten van een motortocht. Op de dijk langs de Schelde is het niet aangewezen om hard door te rijden met deze tegemoetkomende motoren.
In het café werd na de rit des te meer de schade ingehaald. Kersverse kampioenen Roger en Véronique gaven een rondje. En met Roger werd nog wat extra de draak gestookt. Aanleiding was het incident van vorige week. Lees het begin van het verslag nog maar eens opnieuw ter herinnering van wat er gebeurde tijdens deze rit. Aan de andere kant was Roger echter best wel fier op zijn kampioenstitel en vooral op zijn bolletjestrui als bergkoning. The Boss had er dit jaar dan ook alles aan gedaan om deze titel binnen te halen.

Even was er nog discussie over het feit dat Roger, gezien hij toch "The Boss" genoemd wordt in Discovery Channel uitrusting verscheen in plaats van de reglementaire clubkledij. Het reglement werd er bij gehaald en bleek dat het bestuur als enige beslissingsrecht heeft in deze zaken. Het werd Roger meer dan gegund om kampioen te zijn, ook door alle andere leden. Want deze gehele show werd toch slechts opgevoerd om ons te vermaken. Een spel waar Roger trouwens perfect in meespeelde.

Afstand : 65 km
Gemiddelde snelheid : ??? km/u