Home  Archief

WTC De Trappers Laarne
Ritverslagen 2003

Rit 1 : 2 maart 2003

Deze morgen waren we zo goed als voltallig, met nog 2 extra geïnteresseerde mensen, in totaal een mooi groepje van 12 man. Iedereen van de oude leden was er in de prachtige nieuwe outfit.

Het was al vrij snel duidelijk wie zich in de winter wat voorbereid had. Jean-Pierre reed voortdurend voorop, maar ook André liet zijn vorm zien, door zelfs een stuk kopwerk op te knappen. Noël, onze nieuwe man, heeft duidelijk ook goede benen. Martin heeft zich nog maar eens te pletter gereden, want wou ondanks zijn gebrek aan conditie, steeds voorin rijden.

Pechvogel van de dag was Freddy Vl. met 2 lekke banden en een valpartij. Met die lekke banden is ook nog een plezante anekdote te vertellen. We waren Freddy aan het depaneren toen de collega's uit Heusden ons voorbij fietsten. Nog geen 100 meter verder stond deze groep ook aan de kant om eveneens een lekke band te herstellen. Wij weer op pad en "en passant" de collega's groeten. 2 Km verder stonden we weer aan de kant voor de 2de lekke band van Freddy. Die mannen uit Heusden passeren ons weer waarbij er geroepen wordt "Koop eens deftig materiaal". Na korte tijd rijden we weer verder en wat denk je? Een goeie kilometer verder staan de mannen van Heusden ook weer aan de kant om hun "goei materiaal" te depanneren. We hebben dan maar een eind samen verder gefietst, zonder verdere problemen.

In Kalken zijn we nog eens over de kasseien gereden uit "Het Volk". Voor de een was het vliegen, voor de ander een lijdensweg. En we hebben voor de eerste keer gespurt. Het was een mooi spurtje. Van zeer ver op gang getrokken door Martin. Overgenomen door Jean-Pierre, dan Kristoff die op de meet geklopt werd door Alain.   

Afstand : 45 km
Gemiddelde snelheid : 27,7 km/u

Rit 2 : 9 maart 2003

Vandaag waren we voltallig. Alle leden, plus onze 2 kandidaat leden die nog eens een testrit wilden maken. En nog iemand die gewoon wou meerijden. In totaal 14 man. Het was lang geleden dat de Trappers zoveel volk bij elkaar hadden gekregen.

In het doorrijden hadden we de wind in de rug en dat was van bij de start te merken. Jean-Pierre en André hadden er duidelijk zin en fietsten bij momenten flink door. Na nog geen uur hadden we reeds 30 kilometer afgelegd. Kristoff en Alain verwittigden regelmatig de enthousiaste koprijders dat er nog een groot stuk met wind op kop moest komen.

Veel trok men zich hier niet van aan, want ook Willy, Freddy Vl., Martin en Freddy Ve. waren regelmatig voorin te vinden. In Wachtebeke draaide Alain eens de gashendel open en was weg met Jean-Pierre en Willy. Vanaf dan was het wind op kop. Iedereen, die in het begin op kop had gereden, heeft ook kopwerk opgeknapt in de tegenwind. Naar het einde toe zaten de meesten er echter goed door. Alain blijkbaar niet want hij moest regelmatig ingetoomd worden.

Thuis werd er nog een sprintje uitgeperst. Freddy Vl. had goed positie gekozen in het wiel van Alain en slaagde er bijna in om een te zegezekere Alain te kloppen.    

Afstand : 50 km
Gemiddelde snelheid : 28,6 km/u<

Rit 3 : 16 maart 2003

Het gaat goed met de club. Vanmorgen hadden we naast de toezegging van Frans om lid te worden ook een geheel nieuwe kandidaat : Dominiek. En alle trouwe leden waren op post, evenals de zon.

Van in het begin was Jean-Pierre alweer niet in te tomen. En dit ondanks het feit dat het parcours toch wel heuvelachtig was. De eerste tekenen van de strijd tussen Jean-Pierre, Freddy Vl. en Willy begonnen ook weer hun kop op te steken. De vorm bij Willy groeit en dat is er duidelijk aan te merken.

Ook alweer een uitstekende André gezien vandaag die evenals Noel regelmatig kopwerk deed. Neem daarbij nog de oerkracht van Martin en je kan er zeker van zijn dat er een stevig stukske gefietst werd. 

Op het einde kon je ons dan ook op de volgende manier zien voorbijrijden : de groep en achteraan Veronique, geduwd door Kristoff en daarachter Luc geholpen door Alain.

Wat valt er nog te vertellen. In Bavegem ging Freddy Ve achter een brommertje hangen dat ons voorbijstak. Even verderop was het bergop. Tijd voor Alain om bergop te spurten, Freddy en brommer voorbij te vliegen en eerst boven te komen. Iedereen was hierdoor dermate onder de indruk dat we terstond verkeerd reden en hier en daar iemand verloren waren. Na wat over en weer gerij was de groep weer kompleet.

De spurt werd voor de derde keer op rij door Alain gewonnen, voor een alweer goed volgende Freddy Vl.      

Afstand : 60 km
Gemiddelde snelheid : 27,6 km/u

Rit 4 : 23 maart 2003

Iedereen was deze morgen op post. Maar goed ook, want er was een passessie voor de start, waarbij de maten werden genoteerd voor de nieuwe truitjes met korte en lange mouwen. Zo kunnen we ook tijdens het zomerse weer in de nieuwe, blauwe kleuren rondrijden. En kunnen we nog beter reclame maken voor onze twee sponsors.

De rit liep over een vlak parcours. Eindelijk mochten Kristoff en Alain nog eens de eerste 12 kilometer het tempo regelen zonder dat iemand al kriebels begon te krijgen. Op die manier kon jong en oud zijn dieseltje opwarmen. Na 12 kilometer was het nog maar eens Jean-Pierre, Willy en Freddy Vl. die er een erezaak van maakten om vooraan te rijden, waardoor de snelheid omhoog schoot.

Alweer viel op dat André bijzonder goede benen heeft. Hij heeft zowel in het begin als op het einde van de rit de groep op sleeptouw genomen. En dat was niet tegen een slakkegangetje. De trainingstochten naar zee zullen er wel voor iets tussen zitten.

Freddy Vl. was pechvogel van de dag met drie, jawel 3, lekke banden. Een persoonlijk en tevens clubrecord. Daarmee staat zijn totaal reeds op 5 lekke banden voor dit jaar. Het was precies of elk putteke voor Freddy bestemd was vandaag. De anderen vonden dit niet zo erg, zo kon er nu en dan eens gerust worden. De gemiddelde snelheid lag namelijk nogal hoog vandaag.

Dominique heeft na de studierit van vorige week, toch al eens laten zien dat we nog wel iets van hem kunnen verwachten. 

De sprint werd van zeer ver ingezet door Jean-Pierre. Hij viel stil en iedereen kwam hem langs alle kanten voorbij. De uitslag was echter geen verassing met Alain als winnaar. Freddy Ve was tweede. 

Afstand : 63 km
Gemiddelde snelheid : 28,1 km/u

Rit 5 : 30 maart 2003

Voor een keer hebben we weinig last gehad van het zomeruur. De vorige jaren viel de verandering van het uur meestal samen met onze verandering van het startuur naar half negen in plaats van negen uur. Deze keer dus niet, en iedereen (op uitzondering van Luc) was probleemloos op post. 

De rit liep langs Uitbergen, Schoonaarde en zo richting Aalst. De terugweg liep over Erpe-Mere en Oordegem. De eerste helft was biljartvlak en er werd een onderhoudend tempo gereden door de koprijders, Alain en Kristoff. Pas na een goeie 15 km werd de kop overgenomen door de anderen. En dat was, jawel, bij de eerste brug die we tegenkwamen.

Freddy Vl. had twee nieuwe buitenbanden gekocht en blijkbaar met succes, want deze rit waren er geen lekke banden te melden.

Onze 3 musketiers, Willy, Jean-Pierre en Freddy Vl. hebben menigmaal hun tradiniole strijd geleverd om te bepalen wie nu wel best in vorm zat. De laatste keer op Wetterenbrug. Daar was Freddy sneller dan Willy, die nog net Jean-Pierre voorbijstak. Is dit de correcte weerspiegeling van de vorm?

Dominique kan blijkbaar ook een aardig stukske fietsen. Zo is hij er eens samen met Alain op uit getrokken. Tijdens deze uitstap nam hij een paar keer gretig over. Dat ziet er niet slecht uit.

Frans werd in de buurt van Erpe-Mere bijna omver gereden door een lijnbus, die ons nogal dicht voorbij stak. Volgens ooggetuigen kon je er geen hand tussensteken. Daar hebben we geluk gehad.

De sprint werd ingezet door Dominique. Hij werd direct op de huid gezeten door Freddy Ve, Jean-Pierre en Willy. Tot Alain hen allen voorbij kon rijden. Alweer Alain als eerste, tweede Freddy Ve en derde Dominique. 

Afstand : 67 km
Gemiddelde snelheid : 28,2 km/u

Rit 6 : 6 april 2003

Twee afwezigen vandaag, Luc en Dominique. Voor de start werden alle verhalen en belevenissen van gisteren uit de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen nog eens in alle geuren en kleuren uit de doeken gedaan. Kristoff, Willy, Jean-Pierre, Andre en de beide Freddy's hebben de 75 km gedaan, Alain heeft de 145 km afgewerkt. 

Bij de meesten waren de benen nog wat stram wat er voor zorgde dat we een vrij rustig ritje hebben gereden over voornamelijk vlakke wegen. De rit liep over De Pinte, Gavere en Bottelare. 

Ondanks de wat stramme spieren en de felle wind was er toch geregeld een duel tussen Willy, Freddy Vl en Jean-Pierre. Ook Andre reed opvallend vlot vandaag. Toch viel de grootste last van het kopwerk vooral op de schouders van Kristoff en Alain. Gelukkig nu en dan bijgestaan door Martin en Noel. Op het enige hellingske van de dag in Gavere trok Alain eens goed door. Freddy Vl, Noel en verrassend ook Frans kwamen als eerste weer aansluiten. De conditie van Frans gaat duidelijk in stijgende lijn.

Voor de sprint hebben ze deze keer speciaal een lang recht stuk opgezocht. De weg was zo lang dat de sprint heel bizar verliep. Eerst liep Martin op kousevoeten weg. Alain trok de rest bij. Alain probeerde door te gaan, maar voelde al gauw dat de benen niet echt meewilden. Dan probeerde Freddy Ve, maar hij viel ook stil. Ondertussen was Kristoff ook komen aansluiten. Op hetzelfde moment zetten Kristoff en Freddy Ve aan voor de laatste honderd meter. Kristoff reed gemakkelijk naar de kop en stond deze niet meer af. Alain werd tweede op enkel fietslengten gevolgd door Freddy Ve.  

Afstand : 65 km
Gemiddelde snelheid : 27,1 km/u

Rit 7 : 13 april 2003

Ter ere van Parijs-Roubaix stond vandaag een speciaal uitgezocht kassei menu op het programma. Maar liefst 10 kasseistroken dienden overwonnen te worden. Hieronder de Paddestraat en Lippenhovestraat, evenals 3 stroken uit de Omloop het volk in Kalken. Al meteen een zware test voor de nieuwe fiets van Dominique.

Alain mocht zich kasseikoning noemen, want hij was op elke strook vooraan te vinden. Alleen Kristoff en Freddy Ve. waren een paar keer in staat om in de buurt van hem te blijven.

Op het parcours lag ook meer dan een heuveltje en zoals gewoonlijk ontspon zich een strijd tussen Willy, Jean-Pierre en Freddy Vl. om als eerste boven te geraken. Op de vlakke stukken kwam ook Andre en Noel al eens naar voor om mee tempo te maken.

Al bij al een vermoeiende rit en er waren dan ook nog weinig gegadigden voor de spurt. Alleen Willy, Jean-Pierre en de twee Freddy's deden mee. Willy vertrok van zeer ver, gevolgd door Jean-Pierre. Toen gooiden de twee Freddy's hun troeven op tafel. Freddy Ve won voor Freddy Vl.

Daar vandaag eindelijk nog eens iemand anders dan Freddy Vl. lek reed kan je vanaf nu ook een stand van het aantal lekke banden volgen.  

Afstand : 69 km
Gemiddelde snelheid : 27,4 km/u

Rit 8 : 20 april 2003

Kan U zich het volgende beeld voor de geest halen? We zitten in het clublokaal, na de rit. Ieder heeft zijn Kriek of andere drank besteld en geniet met volle teugen van het frisse nat. Op een bank onder het bord met de wetenswaardigheden van de Trappers, zitten André, Feddry Vl. en Jean-Pierre. Daar ongeveer recht tegenover zit, of beter gezegd hangt, Willy in zijn stoel. Willy is al niet groot van gestalte en verdwijnt bijna onder de tafel. Dan vraagt Kristoff, "Ah wel, Willy, het ging precies niet vandaag?" Willy zakt indien mogelijk nog wat dieper weg. "Zwijg jong", is zijn antwoord, " ik heb vandaag afgezien en die 3 man van hier rechtover zitten daar voor een groot stuk tussen". Alle 3 beginnen ze met duidelijke pretoogjes te glimlachen. Want inderdaad, ze hebben er vandaag bij momenten een serieuse lap op gegeven.

Nu moet U weten dat ze alle 4, samen met Kristoff en Freddy Ve. de dag voordien de 100 km van de Peter Van Peteghem Classic hadden gereden. 100 km die bij aankomst een goede 108 km bleek te zijn. Ook toen hadden ze elkaar niet gespaard, maar toen had Willy wel zijn goede benen getoond. Willy was vandaag duidelijk niet gerecupeerd. Uw verslaggever heeft Willy met eigen ogen zien afzien op het stuk tussen Burst en St Lievens Houtem. Willy is ongeveer 10 keer gestorven op dat stukje maar lossen, nee dat nooit. Chapeau voor het karakter van Willy.

Nog een opmerkelijke uitspraak viel te noteren van Freddy Vl. Toen hij achteraan reed en de groep eens bekeek en zag hoe de mannen tegen de wind en de hellingen aan het worstelen waren, kon hij zijn bewondering niet langer voor zich houden. "Toch een fantastische bende" liet hij zich ontvallen.

André heeft zijn tweede plaats in de lekke banden stand wat verstevigd door een 2de lekke band te behalen en dit in evenveel ritten. Aan dit tempo wordt hij een bedreiging voor Freddy.

Het laatste feit dat we vermelden is de demarrage van Alain op 2 km voor de streep. Iedereen was verrast en niemand reageerde onmiddelijk. Genoeg voor Alain om het te houden tot op de meet. Kristoff klopte Freddy Ve in een spurt met twee voor de tweede plaats

Afstand : 70 km
Gemiddelde snelheid : 27,6 km/u

Rit 9 : 27 april 2003

Vandaag stond er blijkbaar een krachtige wind. Aangezien Kristoff naar Luik Bastenaken Luik was gaan kijken, hadden we een klein probleem. Een van de windbrekers en ook wel eens het sluitstuk achteraan, dat nu en dan een helpende hand toestak als sommigen het wat kwaad krijgen, ontbrak. Het parcours was ook al niet zo min en de gehele eerste helft van de rit hadden we de wind van voor.

Gelukkig was Véronique er wel, maar vermoedelijk heedt ze tijdens de rit dikwijls afgevraagd waarom ze was komen opdagen. Gelukkig houden wij met iedereen rekening en heeft iedereen zijn best gedaan om de rit succesvol af te ronden. Freddy Ve. heeft tegen zijn natuur in veel kopwerk gedaan en alzo meegeholpen deze taak wat lichter te maken. Freddy Vl. heeft er vandaag geen lap opgegeven, deels omdat de goede benen van de vorige ritten er niet waren, maar daar zat niemand echt mee in.

Op sportief vlak zat de Hostellerie in de rit. Aan de voet van de klim kwamen we net samen aan met collega's van de Gidon uit Wetteren. Tijd voor een interessante krachtmeeting. De mannen van de Gidon waren in groep veel beter dan ons, maar wie stond bovenaan als eerste? Alain en met nog geen klein beetje voorsprong. Freddy Vl. was samen met de Gidon groep boven gereden, met Freddy Vl. er kort achter.

Vanaf toen begon de wind veelal mee te zitten en ging de snelheid de hoogte in. Iedereen deed zijn werk en er werd niet echt meer geprobeerd om eens een tempoversnelling te plaatsen. Behalve in Herzele, daar kon Freddy Vl. zich niet meer inhouden en vloog nog eens een bergje op. Uiteindelijk haalden we nog een goed gemiddelde op de langste rit van het huidige seizoen.

In de spurt probeerde Dominique de stunt van Alain van vorige week te herhalen, door van ver weg te springen. Alleen was nu blijkbaar iedereen alerter. Willy ging er achter aan, evenals Freddy Ve. en Alain. Zowel Willy als Freddy Ve. leverden prachtig pilootwerk om Alain in ideale stelling naar de meet te brengen. Uitslag : 1. Alain, 2. Freddy Ve., 3. Willy

Afstand : 80 km
Gemiddelde snelheid : 28,2 km/u

Rit 10 : 4 mei 2003

Op uitzondering van Martin was iedereen present. De rit liep naar Sas Van Gent over Evergem en Ertvelde. Blijkbaar is onze nieuwe man, Dominique van de streek rond Ertvelde en daar hebben we tijdens deze rit dankbaar gebruik van gemaakt. Dankzij onze gids hebben we enkele mooie alternatieve wegen leren kennen zodat we de drukke hoofdwegen hebben kunnen vermijden. Als er ooit eens iemand uit de streek van De Pinte lid wordt, is onze laatste min of meer zwarte vlek op de kaart rond Gent opgevuld.

In het heenrijden hadden we wind in de rug. Zoals gewoonlijk betekent dit dat Jean-Pierre en Freddy Vl. niet te houden waren. Tegen dat we het keerpunt bereikt hadden was het gemiddelde net geen 30 km/u. Niemand had tijdens het heenrijden geklaagd, dus was er ook nooit iemand in moeilijkheden geraakt. We zijn in de grensstreek nooit de grens overgestoken.

In het terugrijden zat de wind tegen. Alain en Andre hebben een groot deel van het kopwerk op zich genomen in dit deel van de rit. In Wachtebeke was het tijd om eens echt door te rijden en werd de groep in stukken gereden. Naast Alain, toonden Noel en Dominique hun goede conditie. Jean-Pierre had een beetje de weerbots van zijn hardrijden tijdens de heenweg.

Laatste sportief hoogtepunt van de dag was de brug over de E17. Klassiek wordt daar naar omhoog gesprint om als eerste boven te komen. Willy had uitstekend voorbereidend werk geleverd door goed tempo te maken. Freddy Vl. begon als eerste met sneller te gaan rijden. Toen besliste ook Kristoff om aan te zetten. Hij werd onmiddelijk gecounterd door Alain die met klein verschil als eerste boven kwam.

Er was ook nog een sportief dieptepunt vandaag. Toen Noel zijn eerste felle pedaalstoot gaf om de sprint in te zetten, brak zijn pedaal en zijn stuur. Op die manier is het heel moeilijk recht blijven en hij kwam onzacht in aanraking met de grond. Op het eerste zicht had hij geen fysieke breuken, enkel wat schaafwonden en blauwe plekken. Zijn fiets zag er evenwel niet zo goed uit. Pedaal gebroken, stuur doormidden en aan het voorwiel was ook iets niet pluis. Had dit alles te maken met de nieuwe klikpedalen die Noel had gemonteerd of was dit het resultaat van zijn brute kracht ? Wie zal het weten ?

Afstand : 78 km
Gemiddelde snelheid : 29,1 km/u

Rit 11 : 1 mei 2003

Na 4 weken inactiviteit mochten we Martin terug begroeten. Het parcours voor deze rit was een combinatie van een stukje parcours voor de hardrijders, namelijk een stuk Scheldedijk tussen Gavere en Eine, en een parcours voor de berggeiten met een portie nobele onbekende kuitenbuiters.

De zon scheen en er was weinig wind. Noel was bekomen van zijn val, maar had zich toch een nieuwe tweede hands fiets moeten aanshaffen. De val van vorige week blijkt veroorzaakt door het stuur dat eerst doorbrak. Pas daarna is de pedaal gesneuveld. Zoals Noel het zelf zei : "Het is al den derden keer dat ik een pedaal kapot stamp".

Het stukje hardrijden viel best mee. Iedereen kon vlot volgen. Er werd dan ook niet gedemarreerd, enkel goed doorgereden. Na de brug in Eine begon het parcours te golven. Hoe meer heuveltjes we over reden, hoe moeilijker Martin het kreeg. Niet verwonderlijk na een lange afwezigheid. Hij reed telkens op eigen tempo naar boven en kon daarna opnieuw vlot mee tot de volgende helling.

In de aanloop naar de Betsberg in Oosterzele nam Andre de groep op sleeptouw. Hij was nog maar eens niet te temmen. Onderweg had hij dit ook al regelmatig gedaan. Eenmaal boven nam Alain over en dook met de hele groep naar beneden, tot in Gontrode. Daar ligt nog een klein hellingske en zonder veel te moeten inhouden sleurde hij wie nog kon volgen mee naar omhoog. Uiteindelijk zat boven enkel nog Freddy Vl. in het wiel.

Finaal was er nog de sprint, deze keer zonder ongelukken. Dominique probeerde van ver de groep te verassen. Alain ging er achter aan met Freddy Ve en Freddy Vl. in zijn zog. Dominique viel wat te vroeg stil en niemand wou over nemen. Tijdens die paar seconden van afwachten flitste Kristoff iedereen voorbij. Alain kwam nog dichterbij, maar het was te laat. Kristoff was eerste, dan Alain en derde was Freddy Ve. Hierbij ook nog even mijn verontschuldigingen aan de medeleden. Soms klopt de uitslag van de sprint niet helemaal. Het is niet gemakkelijk als je volop sprint bij te houden wie er nu net derde of vierde is geworden. Sorry jongens !

Afstand : 77 km
Gemiddelde snelheid : 29 km/u

Rit 12 : 18 mei 2003

Blijkbaar hebben we kiesadministratie in Laarne iets te positief ingeschat. Het half uurtje extra was blijkbaar niet voldoende. Sommige bureaus gingen vlot, een paar bureaus gingen helemaal niet vlot. Willy en Alain waren bij de "gelukkigen" die lang hebben moeten aanschuiven, vooraleer ze hun stem hebben kunnen uitbrengen. Bijgevolg zijn we pas om 9u15 vertrokken. Tevens had Roland zich overslapen, maar dat wordt telkens na de rit goedgemaakt.

De rit zelf is zeer vlot verlopen, zonder regen en een beetje wind. Blijkbaar had Jean-Pierre zijn goede benen terug gevonden, want hij was zeer veel vooraan te vinden, zonder daar de weerbots van te ondervinden. Ook Freddy Vl. reed vlot, evenals André die zich geregeld vooraan liet opmerken. Martin kon ten opzichte van vorige week al wat beter mee.

Eenmaal we Aalst hadden omzeild, kwamen we in meer glooiend terrein terecht. Een ideale gelegenheid om zich eens uit te leven. Willy, Freddy Vl., Jean-Pierre, Noel en Alain konden geregeld de kriebels niet bedwingen en sleurden de groep de hellingen over. Soms op kop, soms zich vastbijtend in een wiel.

Op de weg van Oordegem naat Wetteren wordt klassiek goed doorgereden. Deze keer was het vooral Freddy Vl. die het tempo aangaf. Nu en dan bijgestaan door Jean-Pierre. Het laatste stuk werd door Alain getrokken. De sprint dan maar. Freddy Vl. ging van ver aan de haal maar Alain liet hem niet ver gaan. Hij reed evenwel het gat niet dicht tot we dicht genoeg genaderd waren bij de meet. Er was slechts een probleem (voor Alain). Er zaten er een paar in zijn wiel te wachten. En ergst van al, in het wiel van Alain zat Kristoff. Het resultaat was dan ook voorspelbaar. Alain was de ideale locomotief voor Kristoff, die vlot afronde.

Afstand : 69 km
Gemiddelde snelheid : 28,2 km/u

Rit 13 : 25 mei 2003

Voor onze eerste echte bergrit hadden we niet echt veel steun aan het weer. Het was koud en nat. Gelukkig is het net op tijd gestopt met regenen en hebben we een zo goed als droge rit kunnen afleggen.

Omdat het de eerste bergrit was, hebben de wegkapiteins er dan ook voor geopteerd om geen berg uit de weg te gaan, op onze weg naar Oudenaarde. Dit begon al onmiddellijk door de Betsberg in Oosterzele aan te pakken. Ook van Velzeke (waar we in een rommelmarkt terecht kwamen) naar Strijpen was het klauteren. En van St. Maria Horebeke naar Brouwerij Roman gaat het ook met stukken redelijk goed bergop. Willy bleek zijn klimmersbenen net op het goede moment terug te hebben gevonden en was steeds vooraan te vinden. Net als onze andere klimmer Freddy Vl.

Als echte bergen stonden de Ladeuze en de Wolvenberg op het programma. Noel toont een duidelijk groeiende vormkurve en verraste de klimmers door, samen met Kristoff, als een van de eersten boven te komen op Ladeuze. Alain kwam daar als eerste boven. Op de Wolvenberg waren de klimmers alerter en zat men dichter op elkaar. Terug was Alain eerste boven, gevolgd door Kristoff, Freddy Vl. en Noel.

Kort na de Wolvenberg passeerden we een weide waarin een ezel stond. Die was blijkbaar dermate onder de indruk van ons dat hij heel vrolijk begon te balken. Sommigen van de leden zijn nog aan het discussieren over wie van ons hij als soortgenoot aanzien heeft.

Zoals steeds, hoe meer kilometers er op de teller beginnen te staan, hoe meer Andre zich vooraan begint te tonen. En de rest zal het geweten hebben, want eenmaal vooraan is er geen houden aan Andre. Kort voor het einde was hij er zelfs stiekem vanonder gemuisd, samen met Willy. De bedoeling was duidelijk, proberen de sprint te ontlopen en als eersten aankomen. Alain zorgde er echter voor dat ze nooit te ver wegreden. Toch wilden we ze niet te vroeg terugpakken of iemand anders zou wel eens op het zelfde idee kunnen komen. In de laatste kilometer reed Freddy Vl. het gat dicht, met Alain in zijn spoor. Hij deed dit zo enthousiast dat er even een gaatje viel. Toen de twee werden bijgehaald was het nog ver, maar toch zette Alain reeds aan. De anderen kwamen tot in het wiel maar geraakten er niet meer over. Zelfs Freddy Ve. niet die nochthans door Kristoff een flinke duw had gekregen. Noel werd derde en Kristoff vierde.

Afstand : 81 km
Gemiddelde snelheid : 27,6 km/u

Rit 14 : 1 juni 2003

Warm weer vandaag. Op het programma stond een vlakke rit naar Zelzate. Deze morgen mochten we ook een gast verwelkomen, Andre. Misschien een nieuw lid? Hij kon in ieder geval goed mee.

We waren nog geen 5 kilometer ver of Martin achtte zijn moment gekomen om een gooi te doen naar de titel "meeste lekke banden in dezelfde rit". Zijn eerste lekke band werd snel hersteld. Martin was niet zeker over de kwaliteit van zijn reserveband. En terecht zo bleek reeds na 20 meter. Terug moest de binnenband eruit en diende Kristoff alweer zijn handen vuil te maken om een nieuwe band te helpen steken. Het vuil aan Martin's wiel was van uitstekende kwaliteit want het kon zelfs nadien in het lokaal met zeep nog niet verwijdert worden. Gelukkig is het bij deze twee lekke banden gebleven, en blijft Freddy Vl. recordhouder.

Dominique speelde weer gids tussen Evergem en Zelzate zodat we langs rustige wegen konden rijden. De normale wegkapiteins oefenden zich intussen stiekem of ze het parcours ook zouden herkend hebben. Dat bleek na onderling overleg best mee te vallen. Na Zelzate reden we even op Nederlands grondgebied. Dat is altijd een avontuur, want alle wegen lijken daar zeer goed op elkaar. Blijkbaar werden de juiste keuzes gemaakt bij de kruispunten want we kwamen zoals voorzien in Langelede uit.

Doordat er weinig wind was, werd er deftig doorgefietst van in het begin. Op het keerpunt hadden we een gemiddelde van 30,4. Vooral Jean-Pierre, Andre en Willy waren in het eerste stuk niet te houden. Ook Freddy Ve., en Noel deden hunn duit in het zakje. Op de terugweg, langs het kanaaltje in Langelede was het de beurt aan Alain om eens het tempo de hoogte in te jagen. Kommentaar van Noel die erachter reed was, dat het onmogelijk was om uit de wind te zitten. Een nogal logische bemerking want er was eigenlijk geen wind.

De volledige terugweg bleef het tempo hoog en bij aankomst was het gemiddelde zelfs gestegen naar 30,5 km/u.Er werd nog gesprint door Freddy Ve, Willy en Noel. Freddy won en Willy sprintte gewoon door tot bij hem thuis, want hij moest op tijd thuis zijn. Volgende week de bergen in ! Met onder andere de Berendries op het programma.

Afstand : 82 km
Gemiddelde snelheid : 30,5 km/u

Rit 15 : 8 juni 2003

De weerman had onweer en regen voorspeld voor vandaag, en dat hebben we geweten. Bij de start was het zonnetje nog present, maar het was merkelijk warmer dan normaal. Heel in de verte zagen we de eerste wolken zich samenpakken. Ondanks de dreiging, trokken we toch op pad naar de Berendries en de Valkenberg. Na lange afwezighei was Luc weer present. Gastrenner André was er ook weer bij. Enkel Frans ontbrak, wat maakte dat we met 13 man op pad gingen.

Naarmate de tijd en de kilometers verstreken, werd de lucht steeds dreigender. Tussen Schelderode en Munkzwalm begon het dan ook nog te bliksemen en te donderen. We zijn dan maar wijselijk van het parcours afgeweken in een poging het onweer te ontvluchten. In Balegem aangekomen begon het dikke druppels te regenen. Vlug schuilden we allen onder een afdakje. Echter, hoe langer het regende, hoe meer het afdak eerder een vergiet bleek te zijn. Wij waren daar niet alleen om te schuilen, ook een ander groepje van 5 man was bij ons komen staan. Na een dik kwartier was het onweer voorbij en werd beslist om toch nog de Berendries aan te pakken. De lucht was vrij mooi opgeklaard.

Vrij snel zaten we weer op ons parcours. Onderweg werd beslist om de Hostellerie te laten vallen maar om toch de Valkenberg en de Berendries te beklimmen. Toen we dicht bij Brakel kwamen begon het opnieuw te regenen, en kreeg Willy een lekke band. We zijn niet zeker of het ene het andere veroorzaakte. In ieder geval is het lustig door blijven regenen, tot we de Berendries al ver voorbij waren. De regen was echter warm en niemand haalde zijn regenjasje boven. Op de hellingen dezelfde gezichten als steeds op de eerste rijen. Alain die met ruime voorsprong als eerste boven komt. Dan Kristoff, Noel, Freddy Vl, Willy en nieuwkomer André en dan de rest.

Door het slechte weer begon een aantal leden ook last te krijgen met hun fietscomputertje. Een na een begonnen die dingen rare kuren te krijgen. Gelukkig waren er op het einde nog drie die functioneerden zodat we met enige zekerheid de afstand en gemiddelde snelheid konden inschrijven.

Doordat we nogal laat waren door de lekke band en het onweer werd de sprint overgeslagen. Normaal maken we daar een klein ommetje voor, nu dus niet en geen sprint. De laatste 10 kilometer reden we in een schitterend zonnetje en aan het clublokaal hebben we ons op het terras buiten gezet. Zo konden we nog een beetje drogen. Willy beging nog een kleine flater op dat terras. Hij wou de cafébaas roepen om nog een rondje te kunnen bestellen. In zijn jeugdig enthousiasme riep hij : " Roland, Toernee generale". Wat natuurlijk op gejuich van uit het café werd onthaald. Met enige moeite heeft hij zich uit zijn vergissing kunnen praten.

Afstand : 82 km
Gemiddelde snelheid : 26,4 km/u

Rit 16 : 15 juni 2003

Gelukkig was het deze morgen goed weer. Roland had zich overslapen, maar dat stoorde niet echt. We hebben buiten op het terras gewacht tot iedereen er was. Noël is op vakantie en Frans sukkelt wat met de gezondheid en beiden waren daarom afwezig.

De rit verliep zonder problemen, geen lekke banden, wel de gebruikelijke omleidingen. Zoals gewoonlijk was het alweer Jean-Pierre die het tempo als eerste de hoogte in joeg. Zoals gewoonlijk was het ook Willy die bij elke helling vooraan kwam rijden.

Het enige wapenfeit werd geleverd op het stuk Scheldedijk tussen Zingem en Semmerzake. We waren nog maar net op de dijk toen Alain probeerde weg te rijden. Freddy Ve. sprong mee en moest zich dubbelplooien om in het wiel te geraken. Eenmaal dat gelukt was zijn reactie "En nu krijg je me er niet meer uit". Waarom Alain prompt de kop aan Freddy liet om 10 seconden later opnieuw weg te springen. Nu moest Freddy passen. Ondertussen hadden Dominique en Freddy Vl. ook niet stil gezeten en waren genaderd tot op 10 meter van Alain. Freddy Vl. moest de rol lossen op Dominique maar deze bleef ook hangen. Alain wachtte niet en zette alleen door tot in Semmerzake.

Kort nadat we weer samen waren gebeurde het dat Willy een duwtje nodig had van Kristoff. Willy liet een gat vallen, door vermoeidheid blijkbaar. De snelheid op de dijk zal te hoog geweest zijn. Willy beweert het tegendeel (en zijn versie is waarschijnlijk juist). Als er een ding is waar je Willy mee op stang kan jagen is hem eens een duwke geven.

De weg terug liep langs onze spurtstrook. Dominique glipte vroeg weg en nam Alain en Freddy Ve. mee. Willy en Freddy Vl. probeerden aan te pikken maar dat lukte niet meer. In de spurt zette Alain aan van op kop met Freddy in zijn wiel. Dominique probeerde langs de binnenkant te remonteren maar een gootputje stak daar een stokje voor. Pas voorbij de meet kon Freddy voorbij Alain geraken, een paar meter te laat. Willy en Freddy dienden zich nog te reppen of de anderen vielen nog op hun nek voor de vierde plaats.
We moeten nog even vermelden dat Luc duidelijk aan de betere vorm aan het werken is, want hij kon vlot mee. En Véronique wordt zeer weinig vermeld in al deze verslagen, maar peddelt onopvallend maar steeds attent mee met onze groep. Beide feiten dragen de bewondering mee van de andere leden.

Afstand : 80 km
Gemiddelde snelheid : 28,8 km/u

Rit 17 : 22 juni 2003

Gent - Wevelgem

Met zes dapperen waren we deze morgen om 7 uur klaar om de 140 km te gaan rijden in Wevelgem. De fietsen van Kristoff, André, Jean-Pierre, Alain, Freddy Vl. en Willy werden ingeladen en weg waren we. De nieuwe truitjes waren deze week ook uitgedeeld zodat we trots aan de start konden verschijnen.
Het weer was niet helemaal zoals voorspeld. Weinig zon gezien, eerder nu en dan een verdwaalde regendruppel. Gelukkig maar dat het geen 30 graden is geworden. Van bij de start sloten we ons aan bij een groepje, mensen van Bavikhove met als sponsor .... Bavik. Er reed ook nog een hele resem ander volk mee, zodat we toch een groep van een kleine dertig man waren. Na een 15 tal kilometer, vond de grote meerderheid echter dat het niet rap genoeg ging en hebben we hen wijselijk laten gaan. Wij met 6 en de Bavik mannen met 4 reden samen aan een goed tempo door. We zijn samen gebleven tot bijna aan de bevoorrading. Net voor de bevoorrading gebeurde iets heel uitzonderlijk, Kristoff had een lekke band.
Bij de bevoorrading vlug de broodjes naar binnen gewerkt en weer verder op pad. Op naar de Zwarte berg en de Rode berg. Bij het aanzetten nog even de gemiddelde snelheid tot dan gecontroleerd. Die bleek 30,5 km/u te zijn. We hebben zeker niet stil gezeten de eerste 70 km. Op weg naar de hellingen heeft Jean-Pierre zich tot "Rattenvanger" gekroond. Er sprongen twee ratten vlak voor zijn wiel. De eerste heeft hij overhoop gereden en de tweede was haar staart zo goed als kwijt. Het beestje wist niet wat er gebeurd was. Knap staaltje van Jean-Pierre.
Op de Zwarte berg stond er geen maat op Alain. Hij kwam met ruime voorsprong als eerste boven. Dan Kristoff, terwijl Willy en Jean-Pierre een onderling duel uitvochten. Met telkens wisselende kansen voor een van beiden. Uiteindelijk kwam Willy voor Jean-Pierre boven op de Zwarte berg.
Uit de aanloop naar de Kemmel was duidelijk een stuk parcours weggelaten want ineens stonden we aan de voet van de Monteberg. Freddy nam het voortouw. Alain en Kristoff gingen met hem mee. Kort voor de top nam Alain over om naar de voet van de Kemmel te snellen. Op de Kemmel moest Kristoff Alain laten gaan. Derde werd Freddy, gevolgd door Jean-Pierre. Willy stond boven bijna stil en was een beetje door zijn beste krachten heen. Bij de bevoorrading in Kemmel was het gemiddelde gedaald tot 26,5 km/u.
Met nog een kleine 40 km te gaan begon Alain aan de kop te rijden tegen een deftig tempo. De snelheid ging helemaal de hoogte in toen er een groep uit Wervik bij ons kwam. Alain werd toen blijkbaar helemaal dol en begon tegen 35 km/u aan de kop te sleuren. Naar het schijnt heeft men een paar keer geroepen om het wat kalmer aan te doen, maar Alain heeft niets gehoord. Telkens hij omkeek zat iedereen nog in het wiel, dus alles was schijnbaar in orde. In de laatste 5 km zijn de Wervik mannen beginnen meerijden en ging het nog ietsje sneller. In de laatste kilometer heeft Alain nog twee keer proberen wegspringen, zonder succes. Het was uiteindelijk Freddy die bij de eersten van de groep over de eindstreep bolde.
Achteraf heeft Alain het nogal mogen horen, dat hij zo bleef doorrijden. Blijkbaar hebben de meesten van onze club een beetje zitten sterven in zijn wiel. Door al dat gesleur was het eindgemiddelde weer gestegen tot 29,5 km/u.

Afstand : 134 km
Gemiddelde snelheid : 29,5 km/u

Rit 18 : 29 juni 2003

Deze morgen ontbraken Kristoff, Freddy Ve, Noel en Frans bij de start. Daarentegen mochten wij André B. voor de derde keer begroeten en hij maakte ineens bekend dat hij graag lid wil worden. Nog een lid bij dus ! Het zou een bewogen ritje worden met allerlei onderbrekingen. Maar niemand kloeg hierover. Het aangename zomerweer zorgde voor een vervroegde vakantiesfeer. Het tempo lag de gehele rit ook zowat gelijk, er waren weinig bevliegingen om er eens een lap op te geven.
De rit was richting Nederland. Deze keer zouden we via Mendonk en Overslag Nederland binnen rijden. Doordat we te veel zaten te keuvelen en te weinig op de weg letten, waren we in Hijfte de goede afslag voorbij en stonden we pardoes in de haven van Gent. We hebben van de nood een deugd gemaakt en zijn met het veer van Langerbrugge naar de overkant van het kanaal getrokken. Ondertussen had Luc een probleem met zijn achterwiel. Er zat een heel vervelende slag in. Terwijl we stonden te wachten op het veer, hebben we het wiel eens nader onderzocht. De buitenband bleek zijn beste tijd gehad te hebben en de spaken stonden een beetje aan de losse kant. Luc verkoos daarop om terug huiswaarts te keren, het zekere voor het onzekere nemend.
Dominique gidsde ons tussen de overzet en Zelzate langs enkele nieuwe wegen, onder andere langs het kanaal. Freddy vond het toen tijd om zijn leiderspositie in de lekke banden stand te verstevigen en reed prompt vooraan lek. Toen het euvel was hersteld kwamen we aan de brug in Zelzate. Net op tijd om de brug naar omhoog te zien gaan. Freddy vond dat zijn voorwiel raar deed en maakte van de wachttijd gebruik om zijn wiel eens nader te onderzoeken. Gelukkig maar, want de buitenband was niet geheel volgens de regels van de kunst aangebracht. Hij was net klaar toen de brug weer voor het verkeer open ging.
Door alle oponthoud begonnen we wel een beetje op het schema achter te lopen. We zijn daarom maar heel even in Nederland geweest en zijn dan snel terug naar Wachtebeke gereden. We hebben daar een nieuw parcours uitgeprobeerd om een stukje drukke weg te omzeilen en dat viel best mee. Ook in Zeveneken was de wil er om iets nieuws te proberen, maar een rommelmarkt stak daar een stokje voor. Er diende snel een alternatieve weg in elkaar gestoken te worden. Dat lukte ook nog wonderwel. Hierdoor stonden we wel ineens aan de voet van de brug over de E17, traditioneel een plaats waar er "gegaan" wordt. Freddy was het meest bij de pinken en kwam voor Alain boven. Véronique heeft daar zelfs berggeit Willy geklopt.
De spurt werd van ver aangetrokken door Jean-Pierre en Alain. Freddy was alweer de meest waakzame en klopte gezwind Alain. Martin was verrassend derde en had eveneens optimaal geprofiteerd van de gangmakers. Al bij al is er snel gereden, zonder dat daarom uitzonderlijk snel gevlamd is geweest.

Afstand : 76km
Gemiddelde snelheid : 29,5 km/u

Rit 19 : 6 juli 2003

Wie was er deze morgen niet bij? Martin (gisteren trouwfeest gehad), Frans en Luc. André B. kunnen we nu lid noemen, want hij heeft zich laten aansluiten. Bij deze werd hij ook opgenomen in de tussenstand, en werden de ritten die hij als gast heeft meegereden in rekening gebracht.

Uiteindelijk werd besloten om de rit uit het rittenschema te volgen. Zie de kalender voor een detail beschrijving van het parcours. Geen eenvoudige rit door de vele lichte en zwaardere hellingen. Reeds op de eerste helling in Oordegem kwamen onze drie musketiers, Willy, Jean-Pierre en Freddy Vl. in actie. Op een van de volgende hellingen gaf Alain eens goed door, wat onmiddelijk de reactie ontlokte dat zijn "middelke" van gisteren nog niet uitgewerkt was. Alain had namelijk gisteren meegedaan aan een tocht van 148 km. Tot spijt van de anderen was er echter niet echt iets van te merken.

De meeste hellingen werden in groep naar boven gereden, er waren er maar weinigen die zich aan een avontuur waagden. Zelfs de lange en vrij lastige klim in Mere werd in groep afgelegd. Vermoedelijk had dit te maken met de volgwagen die vandaag eens meereed. Men wou duidelijk de supporters die daarin meereden niet ontgoochelen. Op een van de hellingen reed Willy aan het commando. Hij vertrok gezwind aan de voet, maar moest gaandeweg meer en meer aan snelheid inboeten. Er was echter niemand die wou overnemen. Het ging zelfs zodanig traag dat Noel en Jean-Pierre in elkaar haakten.....

Na de hellingen in Aspelare werd het terrein eindelijk wat vlakker en reden we Aalst binnen. Daarna reden we naar Schoonaarde en Uitbergen, waar Alain lek reed. Nog eentje die op het lijstje van lekke banden bij komt. Na het herstellen van de lekke band, begon Willy nog eens aan kop te sleuren. Jean-Pierre deed er nog een schepje bovenop. Alain kon het natuurlijk ook niet laten en zei toen hij Jean-Pierre passeerde "Awel, Niet stilvallen hé". Een opmerking die maar weinig gesmaakt werd door Jean-Pierre. Op de weg naar Kalken deed Alain nog een wat verder en trok het tempo op van 32 naar 42 km/h. De groep brak toen in twee stukken. Noel, Andre en Andre B, Freddy en Freddy waren mee. Het wordt echt niet eenvoudiger om een verslag te maken met al die dubbele namen.
De spurt werd op het gepaste moment ingezet door Freddy Ve. Kristoff kwam hem op de meet nog net voorbij en Alain was derde.

Afstand : 78km
Gemiddelde snelheid : 28,5 km/u

Rit 20 : 13 juli 2003

Alain en de twee Freddy's hadden een verlofdag. Dit betekent dat uw verslaggever er niet in levende lijve bij was. Wat hier neergeschreven is, is dus van horen zeggen. We mochten ook nog eens een gast begroeten, de buurman van Martin. Een ervaren wielertoerist die normaal in Heusden meerijdt.

Het rittenschema leidde ons naar Nederland. Deze keer een aanloop via Eksaarde en Koewacht. In Nederland werd Westdorpe aangedaan en werd teruggekeerd via Overslag en Wachtebeke. Er werd aan een egaal, maar hoog tempo gereden.

Op weg naar Mendonk, werd er dan toch nog eens de pees opgelegd. Aanstoker was natuurlijk Jean-Pierre. Kristoff nam over en voerde het tempo op tot 47 km/h. Alleen André B. en de buurman van Martin. Kristoff had de afstand iets verkeerd ingeschat en viel een beetje stil. André B en de buurman vlogen hem nog voorbij.

Het enige wat ik verder nog kan vertellen, is dat er nog eens niet is lekgereden, al een tijdje geleden. En dat Noel de spurt regelde voor André B.

Afstand : 78km
Gemiddelde snelheid : 30,5 km/u

Rit 21 : 20 juli 2003

Afwezig vandaag, Freddy Vl, Luc, Frans en André B. Het rittenschema stuurde ons onder een zwoele zomerzon naar de Berendries en de Valkenberg.

We hebben een beetje een ommetje gemaakt in de buurt van Balegem en daar vooral de kleinere baantjes opgezocht om uiteindelijk in Zwalm uit te komen. Reeds in Landskouter schudde Alain al eens goed aan de boom. Enkel Dominique was in staat om te volgen. Hoe dichter we bij de heuvels kwamen, hoe meer Willy vooraan begon te rijden en telkenmale opnieuw de groep op sleeptouw nam.

De Valken berg werd van opzij aangevallen. Daar is het minder steil. Martin besloot uit navolging van de Tour, om buschauffeur te spelen voor de "bus". Ook op de Berendries deed hij dit nog eens over. Alleen telkens met wisselende passagiers. Op de Valkenberg was Alain eerst boven, voor Noel en Dominique. Op de Berendries was het alweer Alain voor Kristoff en Noel.

Op weg naar huis nam Andre het commando op de helling in Zottegem. Jean-Pierre en Noel schoven mee. Ook Willy en Alain pikten hun wagonnetje aan. Kort voor de top trok Willy er van door, met Alain in zijn spoor. Op de weg naar St Lievens Houtem was het alweer Willy die er van onder muisde, nu met Jean-Pierre en Noel. Zij namen een flinke voorsprong, alleen omdat Willy bleef doorgeven. Eenmaal Bavegem voorbij vond Alain het tijd om het gat dicht te rijden. Een geluk dat ze vooraan hun benen stil hielden of we waren er niet meer bijgeraakt. Er werd besloten om ook nog eens een "echte" spurt te houden langs onze aankomst strook. Willy voerde alweer het commando tot Dominique demarreerde. Freddy wipte er achter, evenals Alain. Alain was Freddy zeer dankbaar dat hij het gat op Dominique bijna helemaal dicht reed (er werd zelfs gefluisterd over hand en span diensten want deze actie was tegen de natuur van Freddy). Op 5 meter van Dominique hield Freddy de benen stil. Alain nam niet echt over en Dominique bleef licht voorop rijden. In de laatste paar honderd meter was Dominique echter leeg gereden en kon Alain en Freddy hem voorbij snellen. Alain vertrok op kop en Freddy raakte er niet meer over. Alain eerste, voor Freddy en Dominique. Hierna kon iedereen snel naar huis om even later terug samen te komen voor een barbecue.

Afstand : 81km
Gemiddelde snelheid : 28,5 km/u

Rit 22 : 27 juli 2003

Enkel Alain vandaag afwezig. En dan te bedenken dat dit vorig jaar als verlofperiode gold waarin de club niet reed. De 13 aanwezigen tonen aan dat het afschaffen van het collectief verlof een goede zaak is.

Bij de start waren er al enkele druppels regen waar te nemen. En het is eigenlijk alleen maar slechter geworden in de loop van de rit. Bij aankomst was iedereen goed doorweekt.

Dit rit liep over Zele naar HAmme. Daar werd de Scheldedijk opgereden en zo werd er terug naar Wetteren gefietst. Onderweg deed zich een incident voor met een fopspeen. Kristoff had deze namelijk opgemerkt en dacht dat Willy, "onzen kleinen", hem verloren had. Dit bleek evenwel niet zo te zijn.

Willy reed bijzonder goed en heeft op het laatste stukje dijk eens serieus aan de groep getrokken. Hij oogste daarbij veel bewondering. Verder waren er de klassieke spelletjes tussen Jean-Pierre, Willy en Freddy Vl. En een lekke band voor André B. Meer info heb ik (nog) niet kunnen verzamelen.

Afstand : 78 km
Gemiddelde snelheid : ???? km/u

Rit 23 : 3 augustus 2003

Deze rit waren Martin en Freddy Vl. in verlof. Dat maakt het verslag wat eenvoudiger, want nu hoef ik enkel Freddy te schrijven als ik Freddy Ve. bedoel.

Met de Muur en de bosberg op het programma en een schitterende zomerzon aan de hemel werd er op een rustig tempo recht naar Geraardsbergen gereden. Enkel Willy kon de benen niet stil houden en reed meerdere keren van de groep weg. Onder meer op de Betsberg in Oosterzele en in Zottegem. We waren redelijk snel in Geraardsbergen waar we de muur opreen via de Kloosterstraat. Willy draaide als eerste in en zette goed door. Daarna nam Dominique over tot Alain het commando nam. Alain kwam afgescheiden als eerste boven. Dominique moest zich net voor de top gewonnen geven aan Kristoff.

Nadat iedereen op adem was gekomen zijn we naar de Bosberg gedoken, sommigen althans. Alain, Dominique en Frans reden voluit tot de voet van de Bosberg. Frans was verrast door de Bosberg, het was zijn eerste kennismaking met deze berg. Dominique moest Alain laten gaan. De anderen waren niet zo ver achter. Boven op de Bosberg herhaalde zich het zelfde scenario. Alain eerste, en Kristoff die nipt Dominique voorbij stak net voor de top.

Op de terugweg kon zowel Willy als Jean-Pierre neit wegsteken dat ze goede benen hadden. Telkens opnieuw was het een van beide die het tempo wat hoger legde of die zich afscheurde van de groep. Noel deed heel veel werk in het steeds weer samenbrengen van de groep. Er werd ook nog gespurt. Willy en Dominique vormden een paar kilometer voor de streep een perfect treintje voor Alain. Spijtig genoeg viel het treintje stil met nog 1 km te gaan en mocht Alain de laatste kilometer tegen de wind kop doen. En wie zat in zijn wiel? Juist, handige Freddy. Alain zette de spurt in van op kop, maar werd vlak voor de meet voorbijgesneld door Freddy.

Afstand : 88 km
Gemiddelde snelheid : 27.9 km/u

Rit 24 : 10 augustus 2003

Vandaag waren Kristoff, Véronique en Luc afwezig. Alle anderen waren present, in totaal 11 man. De zon was al onmiddelijk present en Noel smeekte bij Willy om zich vandaag een beetje in te houden.

De rit verliep langs den Weba, naar Evergem en dan richting Belsele. En het moet gezegd, dat iedereen zich rustig hield. Alhoewel er ook niet geslenterd werd. Na Belsele ging het richting Vinderhoute alwaar we de dijk van het kanaal afreden.

We volgden de afslag om langs het Schipdonk kanaal te rijden. Hier staan langs beide kanten van het jaagpad bomen die ons een beetje schaduw gaven. Jean-Pierre vond het toen tijd om er eens een lap op te geven. Uiteindelijk waren er 4 man gek genoeg om tot in Deinze in sneltreinvaart door te rijden. Dat waren de twee Freddy's, Dominique en Alain. De anderen genoten van het zonnetje en lieten hen begaan. Eenmaal in Deinze aangekomen, stond iedereen van de eerste 4 te zuchten. Zegt Alain laconiek : "Ik heb vandaag geen goede benen". Freddy Vl en Dominique vielen bijna van hun fiets, blij als ze waren dat ze nu hadden meegekund.

Na Deinze reden we naar Gavere, waar de helling voor André B. een verrassing was. Nooit gedacht dat die zo steil was. André B. is sedert begin dit jaar op de fiets gestapt en moet nog alle hellingskes en hellingen leren kennen. Soms vergeten we al eens hem te waarschuwen. Vorige week was de Bosberg ook nog zo een verrassing gebleken voor zowel André als Frans. Na Gavere reden we over Bottelare naar huis. De terugweg liep via onze spurtstrook, dus werd alles in paraatheid gebracht voor een spurt. De laatste tijd zijn Freddy Ve en Alain zeer aan elkaar gewaagd en draait de spurt uit op een fel duel tussen beide. Ook vandaag weer. Dominique speelde prima gangmaker, waarna iedereen zich op gang trok. Alain vertrok op kop met Freddy Ve. in zijn wiel. Freddy kwam ernaast, maar had tien centimeter te kort op de meet. Door de hitte zat iedereen door zijn beste krachten en werd de Kriek dubbel zo veel naar waarde geschat.

Afstand : 85 km
Gemiddelde snelheid : 29.5 km/u

Rit 25 : 17 augustus 2003

Een beetje druppels bij de start, maar niets om een regenjas voor aan te trekken. In verlof vandaag Kristoff, Véronique, Luc en Dominique. We mochten deze morgen Roger begroeten, die twee seizoenen geleden bij ons heeft gereden. Hij had de aangename mededeling dat hij vanaf volgend seizoen terug met ons gaat meerijden. En alsof dat nog niet genoeg was, waren er ook nog twee andere personen die een wilden meepeddelen.

Met de Koppenberg en de Achterberg op het menu, zou je eerder een rustige aanloop verwachten. Maar het tegendeel was nog maar eens waar. Elk van onze Trappers liet niet na om geregeld eens aan de kop te sleuren. De twee gastrenners waren een beetje onder de indruk van al dat geweld en besloten om af te haken net voor de Koppenberg. Jammer, want boven wachten we toch op iedereen. En uit ervaring weten we dat niet iedereen al rijdend boven geraakt.

Op de Koppenberg kwam Alain als eerste boven, net voor Freddy Vl en Roger. Dat herinneren we ons nog van Roger, dat hij een uitstekende klimmer is. Daarna Freddy Ve. met in zijn spoor Noel, Willy en Jean-Pierre. Voor Frans, André B en Martin was de Koppenberg iets te steil. Andre DW reed als laatste en op een rustig tempo, maar zonder te moeten stoppen dit monster boven.

Daarna de Achterberg die voor niemand echt een probleem was. De rest van de rit werd in een strak tempo afgelegd en alweer was het de een na de ander die vooraan de anderen aan het afbeulen was. Er was ook een spurt. In de aanloop naar de spurt had Alain gezien dat zijn grootste concurrent Freddy Ve. een beetje achteraan zat. Alain sprong weg uit de groep. Freddy Ve. kwam er achteraan en kwam dankzij een geweldige inspanning tot bij Alain. In de laatste rechte lijn hadden ze genoeg voorsprong om een beetje naar mekaar te zitten kijken. Alain sprong uit het wiel van Freddy, die hem probeerde op te vangen. De kloof dichtrijden had echter een beetje te veel krachten gekost bij Freddy en hij moest het wiel van Alain lossen. Op de meet werd Freddy nog net voorbijgesneld door Noel.

Afstand : 85 km
Gemiddelde snelheid : 29.2 km/u

Rit 26 : 24 augustus 2003

Om te beginnen even de verlofgangers vermelden : Kristoff, Dominique, Veronique en Luc. Vandaag was er naast de uiterst snelle rit nog heel wat animatie over de wedstrijd voor wielertoeristen van afgelopen vrijdag in Destelbergen. Jean-Pierre en Alain hadden hieraan deelgenomen en Andre B, Willy en Frans waren gaan kijken. Alain had het gepresteerd om vanaf de 2de ronde (van de 33) mee te zijn in een ontsnapping. Het zag er veelbelovend uit en de supporters begonnen zich al op te maken voor een mooie plaats. Er waren 7 man weg, waarvan de helft door zijn beste krachten zat, maar Alain hoorde daar duidelijk niet bij. Sommigen begonnen al te dromen van een overwinning voor de Trappers, tot het noodlot toesloeg. Met nog 4 ronden te gaan deed een van de renners de deur toe in een bocht. Zijn pedaal zat ik het voorwiel van Alain. Gevolg, 4 spaken verdwenen en wedstrijd gedaan. De ontgoocheling in het Trappers kamp was groot.

De rit van vandaag dan. We reden langs Wachtebeke waar het parcours voor het BK tijdrijden ons de weg versperde. Via een kleine omweg raakten we toch in Nederland. Tot dan was er al behoorlijk snel gereden, echter zonder echte tempoversnellingen. Op weg naar Koewacht kwamen we op een prachtige weg terecht en Alain kon niet aan de verleiding weerstaan en gaf er eens een goeie lap op. De snelheid schoot naar de 45 km/h en hier en daar moest er iemand lossen. Toen Alain voldaan was, nam Noel nog wat over en voltooide zo de eerste serieuse test van de dag.

Hierna is het zoals gewoonlijk niet echt meer stil gevallen. Iedereen sleurde om beurten aan de kop. Uiteindelijk kreeg Frans het erg lastig. Dankzij een paar duwtjes van Alain kon hij echter bijblijven. En dan was het ineens pauze voor iedereen. André DW reed lek. En niet enkel Frans was blij met de rustpauze. Dankzij deze lekke band komt Andre afgescheiden op de tweede plaats in de lekke banden stand.

Na de herneming werd terug goed verder gefietst, echter de tempo versnellingen waren zowat verdwenen. Zo reden we naar de laatste kilometer en werd er hier en daar al uitgekeken naar de sprint. Jean Pierre verraste iedereen en sprong weg. Tegen dat Noel reageerd was hij al een eind weg. Frans ging mee met Noel. Na nog een aarzeling zette ook Freddy Ve en Andre B aan. Jean-Pierre hield het tot op de streep, net voor de aanstormende Noel en Frans werd knap derde.

Afstand : 83 km
Gemiddelde snelheid : 31,0 km/u

Rit 27 : 31 augustus 2003

De dreiging op mogelijke regenbuien en het feit dat het rond half acht nog serieus aan het regenen was heeft er voor gezorgd dat slechts 8 leden de weg opdurfden. Kristoff en Véronique waren terug uit verlof en reden na 3 weken afwezigheid terug mee. Iedereen had zich goed ingeduffeld bij de start, maar naarmate we de kilometers afmaalden, werd het weer steeds beter. De volgwagen werd dan ook heel druk geraadpleegd om het teveel aan kledij bij te houden.

Voor vandaag stonden de Korte keer en de Kappelenberg op het menu. In het heenrijden reden we langs Munte waar we de helling al daar gebruikten als opwarmer. In het terugkomen reden we over Zottegem, waar we de Grotenberge ook nog meepikten. Gelijk welke helling, steeds dezelfde die als eerste boven kwam, namelijk Alain. Voor de tweede en derde plaats ging het veelal tussen Kristoff, Andre B., Willy en Jean-Pierre. Op de Kortekeer was Andre 2de, voor Kristoff. Op de Kapellenberg was Kristoff 2de voor Willy. En op de Grotenberge was het Jean-Pierre voor Martin. Willy had zich bij de voet van de Grotenberge een klein beetje misrekend over de lengte van de berg. Parcourskennis is en blijft een voordeel.

In Zottegem moesten we even halt houden om de Elite renners door te laten die de Ronde van Zuid-West Vlaanderen aan het betwisten waren. Een groep van bij de 200 man met een hele rits volgwagens in hun spoor. We mochten niet aanpikken van de seingevers......

Het viel iedereen op dat Alain enkel te zien was op de hellingen en verder zich de hele tijd achteraan op hield. De meesten verwachten elk moment een nummertje van Alain, maar dat kwam er niet. De reden was nochtans heel simpel. Achteraan was er iemand die af en toe een duwtje kon gebruiken. Normaal een werkje voor Kristoff, maar die was zelf nog niet super door de lange periode rust. En terwijl hij achteraan zat kon hij zien dat er vooraan goed werk werd verricht. Iedereen nam regelmatig zijn kopbeurt voor zijn rekening. Dus waarom er zich mee moeien. In de spurt is Alain dan toch maar van ver weggesprongen. Martin en Kristoff reageerden, maar te laat. De vogel was gaan vliegen.

Afstand : 93 km
Gemiddelde snelheid : 28,2 km/u

Rit 28 : 7 september 2003

Deze morgen hebben we Andre DW uit zijn bed moeten bellen. Hij was helemaal door de rinkelende wekker heen geslapen. Reden : Naar Kim en Justine gekeken deze nacht. Aangezien hij nog steeds mee op kop staat van de tussenstand, konden we het niet over ons hart krijgen om zonder hem te vertrekken. Tot zover ons medelijden. Eenmaal vertrokken werd er direct de beuk ingegooid. De Betsberg werd als eerste helling aangepakt. De eerste van de nog vele op het rittenschema. Freddy Vl., Willy en Jean-Pierre voerden het commando op de Betsberg.

Onderweg pikten we ook nog Bart, het trainingsmaatje van Alain op. Beiden durven al eens in een WAOD wedstrijd uitkomen. Als eerste serieuse berg stond de Steenberg op het programma. Eindelijk hebben we hem gevonden na 3 seizoenen zoeken. Dankzij de kaart van de Ronde van Vlaanderen 2003. Alain en Bart kwamen eerst boven. Voor de derde plek moest Kristoff nog even versnellen, want Freddy Vl. kwam nog onverwacht opzetten. Daarna naar de Leberg. Net voor de voet reed Frans lek. Dit gebeurde achteraan in de groep. Daardoor viel de groep in twee stukken. De laatsten hielpen FRans depaneren, terwijl vooraan de strijd volop woedde om als eerste boven te komen. Het was Kristoff die op zijn levelingsberg te keer ging. Alain zat echter goed in het wiel en kwam kort voor de top erop en erover. Ook Bart was mee vooraan. Toen ontstond het probleem wie zich zou opofferen om terug te keren en te kijken wat er juist aan de hand was. Alain en Kristoff reden terug naar beneden, om daar vast te stellen dat het euvel net hersteld was en deden een tweede keer de beklimming.

Daarna volgde de Kasteeldreef. Ook nu weer dezelfde drie vooraan. Het deed goed om Kristoff weer vooraan te zien mee rijden. Boven was de volgorde Alain, Bart en Kristoff. Omdat we toch aan het klauteren waren beslisten de wegkapiteins om een extraatje in te lassen. Op onze weg lag ongeveer "de Vlamme", een kleine maar nijdige helling. Hier was Bart boven voor Alain, met de rest heel dichtbij.

Om iedereen een beetje extra rust te gunnen besloot Dominique om lek te rijden. Voor de meesten was deze rust welgekomen. In een redelijk strak tempo werd de weg naar huis afgelegd. Aangezien we met 13 waren, beloofde de spurt een boeiende vertonong te worden. Freddy Ve had nog geen trap te veel gegeven, Jean-Pierre kon nog eens een nummertje opvoeren, Andre B., Noel en Freddy Vl. moeien zich ook steeds in de spurt. En dan was er nog Kristoff, zou hij meespurten? En hoe goed was Bart? Zat Alain nog voldoende fris. In de laatste kilometers steeg de spanning merkbaar. Willy en Andre DW deden prachtwerk door heel snel de laatste kilometers af te haspelen. Toen reed Andre B naar voor, waarbij Alain, Bart en Freddy Ve. onmiddelijk inpikten. Net voor de laatste bocht stoof Kristoff naar de eerste plaats in de hoop een klein gat te slaan, maar Alain en Bart sneden ook door de bocht en zaten onmiddelijk in zijn wiel. Alain zette als eerste aan, Bart kwam naast hem. Op de meet was het verschil slechts 10 centimeter, in het voordeel van Alain. Voor Bart was de sprint een klein beetje een nadeel daar hij niet exact de streep wist liggen. Freddy Ve. was derde.

Afstand : 85 km
Gemiddelde snelheid : 27,4 km/u

Rit 29 : 14 september 2003

Afwezigen vandaag : Freddy Vl., Frans, Luc en Andre B. Wel aanwezig was Roger, onze gastrenner van een paar weken terug. Bij de start was duidelijk te horen dat er al een paar leden aan uitbollen beginnen te denken. Bijna niemand had tijdens de week een ritje gedaan, wat toch wel uitzonderlijk is. De voorzitter denkt belange nog niet aan uitbollen en beloofde om er eens goed de pees op te leggen. Niemand vond zijn grapje geslaagd.

Het parcours liep over Bottelare naar Gavere en Asper. Officieel staan er geen hellingen meer in het rittenschema, maar dat neemt niet weg dat de wegkapitein nog enkele hellingen uit zijn hoed toverde. Zo ligt in Baaigem de kasseihelling "Prinsenmolen". En ook vanuit Dikkelvenne naar Gavere moet men aardig klauteren. Telkens het sein voor Alain om eens gek te doen. In Baaigem was Noel moedig genoeg om te proberen volgen, in Dikkelvenne was het Freddy die dit probeerde te doen. Beiden lukten aardig in hun opzet.

In Gavere stonden we voor de lichten van de wegenwerken en het duurde daar even voor we onze rit verder konden zetten. Het geschikte moment om eens het onderwerp "wespen", "gesneden brood" en "kevers" boven te halen. Voor de meningen te fel voor of tegen werden, sprong het licht op groen en waren we weg naar Asper en Huise. In Huise ligt een helling genaamd "Den Ast". Wij omhoog en deze keer was er niemand meer die goesting had om achter Alain te vliegen. Het waren de klimmers die in groep achter Alain boven kwamen. In Huise zelf reden we rechtsaf aan de kerk. Een lange afdaling, gevolgd door een niet te steile bergop. Ideaal om nog eens te testen. Deze keer kwam Willy zeer goed uit de hoek. Hierna waren de hellingen op en restte er niets anders dan vlakke wegen naar Nazareth en De Pinte.

Op weg naar De Pinte, kwamen we in een mooie dreef. Reeds een paar kilometer ervoor werd er stevig tempo gemaakt door Andre, Martin en Jean-Pierre. Bij het opdraaien van de dreef zat Alain, geheel toevallig overigens, op kop. Hij versnelde een beetje en kreeg Dominique mee. Deze nam gretig over en trok het tempo nog wat hoger. Noel reed het gat nog dicht en Roger bleef op een paar meter hangen. Alain nam nog eens over en reed daarbij nog een beetje sneller. Enkel Noel volgde nog. Noel was dapper genoeg om nog eens over te nemen, ook al besefte hij dat hij dit beter niet deed. Want even later wipte Alain alleen weg. Op de brug over de spoorweg, werd er op de anderen gewacht. Na Noel volgde een groepje waarin Dominique en Willy om de eer streden om als eerste boven te komen. Dominique haalde het.

Hierna was het voor idereen genoeg geweest en reden we rustig naar Laarne. Er werd zelfs dermate gebabbeld dat de wegkapiteins een afslag misten en even een toertje deden rond een rondpunt om weer op het juiste spoor terecht te komen. Waarvoor dient zo een rond punt anders? Er werd ook nog gespurt. Willy probeerde van ver, Martin kreeg bij zijn poging een serieuse duw in de rug van Kristoff, Jean-Pierre reed alle gaten dicht en daarmee won Alain voor Freddy.

Afstand : 73 km
Gemiddelde snelheid : 28,5 km/u

Rit 30 : 21 september 2003

Enkel Luc an Andre DW ontbraken op het appel. Spijtig voor Andre, betekent dit dat hij geen kampioen wordt dit jaar. En dit net voor het einde van het seizoen. Wel waren er deze morgen 2 gastrenners aan de start. Daarmee waren we alweer met 14 man voor deze rit. De wegkapiteins besloten om aan het parcours een verlengstuk te koppelen want anders waren we een beetje wat vroeg terug.

Willy bleek recht van een feestje te komen en dat was er aan te merken. De overtollige alcohol moest er blijkbaar dringend uit want hij was voordurend vooraan te vinden. Op weg naar Balegem, reden we door Landskouter. Het parcours was lichtjes hellend, het sein voor de eerste tempoversnellingen. Dit bleef zo maar door duren tot we in St Lievens Houtem kwamen. Daar zakte tempo eindelijk een beetje. Onderweg hadden we even gezelschap gekregen van Kenny De Marteleire, wereldkampioen bij de nevenbonden. Die was zich aan het losrijden na zijn wedstrijd van gisteren.

Na St Lievens Houtem ging het richting Erpe Mere. Bij een van de splitsingen had de wegkapitein een klein foutje gemaakt, en zaten we ineens op een aarde weg. Die was maar een 200 meter lang, dus reden we er maar door in plaats van om te keren. Het cyclocross seizoen is toch al begonnen. Voor Erpe Mere, reden we via Ottergem naar de volgende hoofdbestemming, Schoonaarde. Toen we de E40 overstaken, zagen we hoe het verkeer richting Gent muurvast zat. Op weg naar Schoonaarde sloeg de vonk weer in de groep, want er werd weer stevig doorgefietst.

In Schoonaarde reden we de Scheldedijk op, waar we voor de verandering eens de beneden dijk gevolgd hebben. Misschien geen slecht idee achteraf bezien, want dit stuk leent zich niet echt tot supersnel rijden. In Uitbergen werd de tocht langs de Schelde verder gezet. Eenmaal het veer in Schellebelle voorbij werd er nog eens tempo gemaakt, maar ook nu weer werden we afgeremd door een onvoorziene hindernis. Een tractor met maiskar kwam een maishakselaar uit de tegenovergestelde richting tegen. De dijk is niet echt breed om beide vlot te laten passeren. Na wat gesakker konden we dan toch passeren.

Van Wetteren reden we naar onze sprintstrook. Dominique en Martin waagden een verre uitval. Niemand reageerde. Kristoff begon dan maar verschillende keren te zeggen dat de vogels gaan vliegen waren, in de hoop dat iemand het gat wou dichtrijden. Uiteindelijk was het Andre B. die zich in gang zette met natuurlijk de spurters in zijn wiel. Het was iets te vroeg dat we erbij kwamen, zodat de spurter die op kop zat zijn kansen mocht vergeten. In dit geval was het Alain die van ver de spurt moets aanheffen. Een paar meter voor de streep werd hij voorbijgesneld door eerst Kristoff en dan nog Freddy Ve.

Afstand : 73 km
Gemiddelde snelheid : 29,9 km/u

Rit 31 : 28 september 2003

Bij de start zag het weer er niet te best uit. Het was dan ook de grote vraag of een van de bijna kampioenen zou afhaken voor de allerlaatste rit. Maar zowel Willy, Jean-Pierre als Alain waren ruim op tijd aanwezig om hun kansen te verdedigen. Waren niet aanwezig op deze allerlaatste rit van het seizoen : Luc en Freddy Ve.

We waren net 1 km ver toen het al begon te druppelen. We waren hoopvol dat dit niet te lang zou duren, maar dat bleek echter valse hoop. Na een kleine 10 km begonnen de eerste stemmen zich reeds te roeren om maar terug huiswaarts te rijden. De wegkapiteins overlegden kort en besloten de rit in te korten. Maar dan toch niet zo om onmiddelijk naar huis terug te keren. We waren net op de Schelde dijk aanbeland en de kapiteins besloten om deze toch maar af te rijden tot in Zele.

Tot aan dit ogenblik had Alain zich opvallend achteraan geposteerd. De andere leden hadden reeds een paar keer duidelijk gemaakt dat de plaats van een kampioen vooraan is. Omdat het toch maar koud en nat was achteraan, besloot Alain dan maar om de rest eens op sleeptouw te nemen. Dat was niet acht wat de andere leden in gedachten hadden toen ze opmerkten dat zijn plaats vooraan was. De gehele dijk sleurde Alain op kop van de bende aan een lekker strak tempo van tussen de 35 en 37 km/u. Op het einde van de dijk gekomen, nam hij terug braaf achteraan positie in, alsof er niets gebeurd was.

Aangezien het ondertussen nog steeds niet gestopt was met regenen, werd er affectief dan maar koers gezet naar huis. Veel gebeurde er niet meer, alhoewel er toch nog stevig werd doorgereden.

De laatste spurt van het seizoen betekende winst voor Freddy Vl. Voor gastrenner Roger. Freddy dankte Jean-Pierre voor het aantrekken van de sprint. In het cafe werd er ofwel Kriek gedronken, ofwel warme soep om zich een beetje op te warmen. Met deze laatste kilometers, werd het seizoen afgesloten. Uitzonderlijk zijn er dit jaar 3 kampioenen : Jean-Pierre, Willy en Alain. Voor Willy de tweede op rij en voor Alain zelfs de derde op rij. Een rondje van "keizer" Alain kon natuurlijk niet uitblijven. WIlly onthulde alvast dat hij volgend jaar zal gaan voor zijn derde titel om alzo "keizer(tje)" Willy te worden.
Terugblikkend op het afgelopen seizoen, kunnen we stellen dat er heel wat positieve gebeurtenissen waren. Het leden aantal steeg met 4 effectieve eenheden, een stijging met 40 % !. Voor volgend jaar zijn we reeds zeker van nog eens 2 bijkomende leden. We hebben heel wat prachtige fietsdagen gehad, en heel weinig regen. Geen valpartijen of ongelukken gekend, behalve Freddy Vl. in de allereerste rit. Het systeem van zomerverlof, bleek goed te werken. Zowel voor wie verlof nam, als voor degenen die door reden. Hierdoor was er bij niemand echt een conditie dip waar te nemen, iets wat echt opviel de vorige jaren. Er zijn ook een paar dingen ter verbetering, het rittenschema is op bepaalde momenten niet echt evenwichtig opgebouwd en een paar mooie ritten zijn uit het schema verdwenen door de recente aanpassingen. De nieuwe truitjes waren voor een aantal leden te groot uitgevallen. De oorzaak van dit probleem is ondertussen gevonden en krijgt binnen enkele weken zijn oplossing. Rest mij nog om alle leden te danken voor hun sportieve inzet en de aangename sfeer tijdens (en na) de ritten.

Afstand : 40 km
Gemiddelde snelheid : 29,7 km/u